Posts tonen met het label Seniorenbios. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Seniorenbios. Alle posts tonen

maandag, oktober 19, 2026

Geplaatst op maandag, oktober 19, 2026 door met 11 Geluchte

Seniorenbios #13 - Toutes Directions

Na bijna 2 weken in de ban van de griep wilde ik wel weer eens in een andere ban zijn, die van een film bijv. Eerst was vanochtend weer de 'wandelban' aan de beurt natuurlijk, eenmaal thuis bleek het weer een mooie ronde geweest te zijn van bijna 6km. Ook de fietsmeters waren iets meer want tijdens het wandelen zagen we paddenstoelen, maar dan fotografeer je niet dus na de wandeling even teruggefietst om ze alsnog op de gevoelige plaat te zetten. Uiteraard heb ik ze aan het ALBUM toegevoegd. Thuis rond kwart voor 12 hadden we iets minder dan 2 uur de tijd om 'ieder zijn eigen ding te doen' want om half 2 wilden we weer op de fiets zitten voor ban nr. 4 als het ware. De filmban dus in dit geval na fietsen, wandelen en paddestoelen. 
Het weer is prima, er was geen regen voorspeld dus lieten we de auto's mooi dat en daar voor wat en waar ze waren. 
Dat de griep er behoorlijk ingehakt heeft merk ik nog wel, ben nog steeds niet weer helemaal fit maar gelukkig wel fit genoeg om de maandagse activiteiten van deze maandag te ondernemen. 
Na het ochtendgebeuren en wat rust met lunchpauzes soort van, dus op naar het centrum voor een volgende seniorenbiosmiddag, nr. 13 alweer  en op ons programma stond Toutes Directions:

Elke ochtend volgt de 71-jarige regiotaxichauffeur Sjef dezelfde route door Zuid-Limburg. 

Hij haalt zijn vaste passagiers op, die voor hun afspraken én hun fragiele verbinding met de buitenwereld afhankelijk zijn van zijn rammelende minibus.  Zij geven zijn dagen ritme, verbondenheid en betekenis, net zoals hij dat voor hen doet. 

Wanneer Sjef met onmiddellijke ingang wordt ontslagen en zijn sleutels en bus moet inleveren, haalt hij zijn passagiers nog één laatste keer op. Bij de kruising waar hij normaal rechtsaf slaat, geeft hij gas en rijdt rechtdoor. 

Wat volgt is een ongeplande, soms gevaarlijke tocht, waarbij zijn oude en kwetsbare passagiers verrassend veerkrachtig blijken. Industriële landschappen maken langzaam plaats voor weidse vergezichten, terwijl de groep onderweg steeds kleiner wordt. Wat start als een impulsieve beslissing, groeit uit tot een reis die bij iedereen iets losmaakt, en die Sjef de moed geeft om aan de rest van zijn leven te beginnen.

En wat vonden wij ervan?
Eh ja eh nee ehh...  heel eerlijk weten we beiden niet wát we ervan moeten vinden. Er zit veel humor in, dat wel, maar ook weinig dialoog al blijft de vraag sudderen of dat 'weinig' toch niet alsnog genoeg is... het is een avontuur voor de deelnemers, dat staat als een paal boven water. Als je mij nou vraagt "zeg Ko beveel je hem aan of juist niet?" krijg je schouderophalen.  Aan de ene kant zeg ik: "ga hem zien", aan de andere kant zeg ik ook: "je mist er niks aan". Met andere woorden, ik (buuf ook) staan er dubbel in. Evengoed denken we beiden wel heel stellig dat de cast tijdens het opnemen van deze film menigmaal in een deuk moet hebben gelegen van het lachen.  Wij vinden de film in ieder geval wel de moeite waard geweest, we hebben er geen spijt van en misschien is dat precies genoeg. 







Heb én hou het goed.
Lees verder
    email this

maandag, september 21, 2026

Geplaatst op maandag, september 21, 2026 door met 16 Geluchte

Seniorenbios #12 - Primavera

Vandaag was weer een 'biosmaandag' en op ons programma stond Primavera:


Een tijdje terug kwam ik deze film tegen in blogland bij een blogster (ik weet helaas niet meer welke), ik dook gelijk het internet op om te kijken of deze film ook hier zou draaien en vooral of hij als seniorenbiosfilm was verkozen. Dat bleek gelukkig het geval. Ik appte buuf en enkele minuten later hadden we de kaartjes binnen.
Na Amadeus (onze voorlaatste begin juni) leek een ander kostuumdrama over klassieke muziek ons natuurlijk wel wat. Amadeus was ook geweldig dus hoopten we dat ook voor Primavera natuurlijk.

Maarrrr het is maandag... en dát betekent dat we 's ochtends eerst bijtijds , nou ja wat heet bijtijds, het is altijd rond de klok van 9.45, op de pedalen stappen... Naar de naastgelegen wijk in het noordoosten van de stad om aldaar een route van zo'n 5-6 km te gaan wandelen met een aantal mensen variërend van 10=16 mensen. Daar fietsen we heen dus naast die km's wandelen, fietsen we er ook een aantal. Rond 11.30 zijn we dan terug met vandaag dus 5,68 km op de wandelteller en 4,3 op de fietsteller. De bios ligt ten zuiden van onze woningen in het centrum op 2,9 km dus al met al fietsten we vandaag ook nog eens zo'n 10-11km.
Goed begin van de week, ja toch niet dan?!

Primavera is onze 12e seniorenbiosfilm, de aankondiging luidde:
Het Italiaanse kostuumdrama Primavera vertelt het verhaal van de ontmoeting van twee zoekende zielen: de jonge en getalenteerde violiste Cecilia, een wees op zoek naar haar eigen identiteit, en de componist Antonio Vivaldi, een man die wordt meegesleept door zijn creativiteit en het talent van Cecilia. Venetië, 18e eeuw.
De 20-jarige Cecilia (Tecla Insolia) is een getalenteerde violiste die het grootste deel van haar leven in het weeshuis Ospedale della Pietà heeft gewoond. De kunst heeft haar ogen geopend, maar niet de deuren van het weeshuis; het is de enige plek waar ze kan optreden, achter een traliewerk voor de rijke geldschieters. Alleen een huwelijk lijkt een uitweg te bieden. Cecilia’s leven verandert wanneer een nieuwe vioolleraar haar aan een ander bestaan laat ruiken. Zijn naam is Antonio Vivaldi (Michele Riondino). Onder zijn begeleiding vindt zij de moed om los te breken en haar eigen muzikale passie na te jagen. Primavera is gebaseerd op de roman van Tiziano Scarpa en is het speelfilmdebuut van operaregisseur Damiano Michieletto. De film werd geselecteerd voor het Toronto Filmfestival en werd onderscheiden met drie David di Donatello awards (Beste Muziek, Beste Geluid en Beste Kostuum).


En wat vonden wij ervan?
Een prachtig weergegeven tijdsbeeld, hoe het leven was in die tijd. Het einde van de film voelde als 'onafgesloten'  maar de tekst in het eindstukje voelde wel als 'gesloten'.  Als je bedenkt dat 'Primavera' staat voor 1 van de 4 jaargetijden van Vivaldi, snap je dus dat open filmeinde wel want er is ruimte voor nog 3... maar of die er komen is en blijft de vraag. Volgens buuf en mij is het wel een aanrader, áls je tenminste van kostuumdrama's houdt en klassieke muziek van Vivaldi kunt waarderen. 

Op naar de volgende... er volgen er nog 6*5... september nog "Pressure" in september, oktober: Tout Directions, Wen er maar aan & Sens en Sensibility & Wicker in  november en Laatbloeier in december. Van deze 6 gaan we nog 3 zien: Tout Directions - Wicker en Laatbloeier.  (kaartjes hebben we al gelukkig want vanmiddag bleek al dat ze bijna allemaal al voor een groot deel verkocht waren).

PS... (1,5 uur later) ik weet weer welke blogster het was... .KLIK






Heb én hou het goed.
Lees verder
    email this

maandag, juni 29, 2026

Geplaatst op maandag, juni 29, 2026 door met 12 Geluchte

Seniorenbios #11 - Calle Malaga

Vandaag was weer een 'biosmaandag' en op ons programma stond Calle Málaga:

Normaliter duiken wij beiden afzonderlijk het internet op, kijken dan in de agenda van 'onze' bios naar wat men in de aanbieding heeft gedaan. Daarna overleggen we dan wat we willen gaan zien of niet. Op het moment dat we in de bios dan bij één onzer keuzes zitten krijg je natuurlijk allerlei trailers voorgeschoteld voordat de film waarvoor je kwam echt begint.

Altijd blijkt dan dat de keuze die we maakten de goede was. Ik schrijf nu wel 'altijd' maar 2 weken geleden, toen we bij Amadeus zaten, kwam daar de bekende 'uitzondering op de regel' . Dat wat we gelezen hadden over de film van vandaag lokte ons beiden niet. De trailer daarentegen wekte onze nieuwsgierigheid en niet zo'n klein beetje ook, voor het eerst ooit kwamen we dus terug op een beslissing en nog voor de film begon hadden we al weer kaartjes geboekt.

Vandaag dus Calle Málaga. De tekst waarmee deze film aangeprezen wordt luidt: In Calle Malaga van Maryam Touzani, geniet de Spaanse Maria Angeles, een 74-jarige vrouw in Tanger, van haar rustige leven in de kleurrijke Marokkaanse kustplaats. Wanneer haar dochter haar huis verkoopt en ze gedwongen op zoek moet naar een nieuwe plek, besluit ze om haar thuis terug te krijgen. Deze keuze leidt onverwacht tot nieuwe kansen op liefde en sensualiteit.

Na de lunch stapten we onze huizen uit en stapten voor een 2e keer vandaag op de fiets nadat we vanochtend ook al een mooie tocht hadden gefietst van 30 km. Kwartiertje later stapten we de bios binnen, we waren aan de vroege kant dus liepen nog even de bieb binnen waar een lange tafel stond met boeken voor de verkoop, we scoorden beiden een aantal en die brachten we terug naar de fietsen. Terug naar binnen en na een aantal trappen waren we snel in de zaal om onze plaatsen in te nemen, in volle spanning en verwachting op wat er komen ging... hadden we er goed aan gedaan alsnog op onze eerste beslissing terug te komen of niet?...

Rond 16.45 stonden we weer buiten met onze fietsen en besloten via een omweg huiswaarts te fietsen, waardoor we nog eens 10km aan de eerdere 30 konden toevoegen. Goede training toch voor de fiets-4-daagse die hier over 2 weken is. Voor nu heb ik mijn lampje wel uit eigenlijk, mede gezien wat 'beperkende complicaties' waaronder natuurlijk de vermoeidheid door de warmte van de afgelopen dagen en het slechtere slapen daardoor. Geeft niks, gaat wel over voor ik een jongetje ben geworden.

Ohja, de film... die is zeker een aanrader, enkel schaterlachen vlogen door de zaal, veel oh's en ah's en gegrinnik... Ik ga er verder maar niets over zeggen behalve dan als je een dochter hebt zoals de dame in de film, dan ben je gezegend maar niet zoals je graag zou willen. We hadden dus beiden geen spijt dat we alsnog besloten hadden deze film te gaan zien.

Vorige film-blogs...- - - > klikkerdeklik Amadeus - / - The Choral - / - As it is in heaven - / - Wicked Little letters - / - Thelma - / - Weduwe Clicquot - / - Wildeboel - / - Conclave - / - Maria - / - Praten met de Nachtwacht







Heb én hou het goed.
Lees verder
    email this

maandag, juni 15, 2026

Geplaatst op maandag, juni 15, 2026 door met 20 Geluchte

Seniorenbios #10 - Amadeus

Vandaag was weer een 'biosmaandag' en op ons programma stond Amadeus:

De introductie luidde:
Miloš Forman's Amadeus wordt gezien als een van de grootste muzikale biopics ooit, waarin het leven van Mozart wordt verteld via het verbitterde perspectief van Antonio Salieri, wiens obsessieve rivaliteit zijn eigen middelmatigheid blootlegt. Daarnaast is Amadeus een uitbundig zintuiglijk spektakel, waarin Mozarts muziek, de theatrale enscenering, de rijke kostuums en de visuele pracht van het achttiende-eeuwse Wenen samensmelten tot pure cinema. De film won acht Oscars, waaronder Beste Film, Beste Regisseur en Beste Mannelijke Bijrol, en keert nu in een 4K-restauratie door de Academy of Motion Picture Arts and Sciences voor het eerst sinds de oorspronkelijke release terug naar de bioscoop in zijn originele theatrical cut.

De klassieker Amadeus (1984) is door The Academy of Motion Picture Arts and Sciences in een adembenemende 4K-resolutie gerestaureerd. Deze versie betreft de originele bioscoopversie (theatrical cut) in plaats van de latere Director's Cut uit 2002.Door deze hypermoderne scan schittert het achttiende-eeuwse Wenen, inclusief de iconische kostuums en de muziek, in ongekende kwaliteit op het witte doek.
De introductie beloofde spektakel en dat kregen we ook, op alle fronten. Er kwamen tal van stukjes muziek voorbij die we herkenden. Veel van de melodieën zijn immers wel algemeen bekend; oa.   De bruiloft van Figaro, Don Giovanni, Die Zauberflöte en vele stukken meer.  
Het mysterie dat al sinds de dag in kwestie: 5-12-1791, speelt. De werkelijke oorzaak van zijn door op 35-jarige leeftijd wordt hier met 1 van de vele veronderstellingen ingevuld. Tot op de dag van vandaag is er geen échte duidelijkheid want niets is bewezen maar speculaties zijn er vele.
Kan ik de film aanraden? Ja en nee. Als je van het genre muziek houdt kom je wel aan je trekken, evenzo als je van kostuumdrama's houdt. Het verhaal zit goed in elkaar, de cast is ook prima. Geheel op persoonlijke noot vind ik wel dat de film iets korter had gemogen, er zitten mi wat langdradige (lees: overbodige voor het verhaal) stukjes in maar dat is uiteraard geheel een kwestie van smaak.  


Vorige film-blogs...- - - > klikkerdeklik The Choral - / - As it is in heaven - / - Wicked Little letters - / - Thelma - / - Weduwe Clicquot - / - Wildeboel - / - Conclave - / - Maria - / - Praten met de Nachtwacht







Heb én hou het goed.
Lees verder
    email this

maandag, mei 18, 2026

Geplaatst op maandag, mei 18, 2026 door met 8 Geluchte

Seniorenbios #9 The Choral

Vandaag was het weer een 'seniorenbiosdag' en in onze agenda's stond: "The Choral die men als volgt aankondigt: In het door oorlog geteisterde Yorkshire van 1916 dreigt het plaatselijke koor te verdwijnen als vrijwel alle mannen naar het front zijn vertrokken. Het bestuur van de Choral Society, vastbesloten om door te gaan, moet noodgedwongen zijn zangers werven onder de jongens van het dorp - tieners die zelf op het punt staan om opgeroepen te worden voor militaire dienst. Tegelijkertijd moet er een nieuwe dirigent worden aangesteld. De keuze valt op Dr. Henry Guthrie (Ralph Fiennes), een gedreven en compromisloze musicus die recent is teruggekeerd uit Duitsland. Onder Guthrie’s strenge maar gepassioneerde leiding ontdekken de jongens de kracht van samen zingen: kameraadschap, troost en een sprankje hoop in een tijd die gedomineerd wordt door verlies en onzekerheid.

We zijn beiden al sinds onze jeugd koorzangeressen (geweest), we luisteren ook beiden graag naar koormuziek. We zijn ook beiden fan van Engelse series met inhoud ,we zien beiden ook één van de hoofdrolspelers graag, Ralph Fiennes. Het onderwerp van de film en deze acteur zijn dus al genoeg aanleiding om te zeggen: "die film wil ik wel gaan zien...zullen we gaan?", dus boekten we kaartjes.
Vanochtend was het nog prima weer dus kon ik een mooie ronde fietsen en bij thuiskomst had ik er bijna 17km op zitten.  Gezien echter de voorspellingen in de middag gingen we in overleg... met een eventueel nat pak in de bios zitten zagen we niet zitten maar als we met een nat pak thuis zouden komen kon het niet zoveel kwaad, kleding genoeg immers. Dus namen we het risico en gelukkig kwamen we probleemloos droog aan. De auto laten we staan om logische redenen maar wandelen is momenteel geen optie. Eenmaal na de film weer buiten stortte het en de hemel zag er dusdanig uit dat dat ook nog wel even zou duren. Dus tja, dan maar nat worden... en als een nog-net-niet-verzopen kat stapte ik druipend het huis weer binnen. Jas en schoenen bij de kachel en hup naar boven, alles uit, afdrogen en schone droge kleding aan en terug naar de bank. Eenmaal op de bank, stopte de bui en kwam er een vaag zonnetje die probeerde de wolken te breken, wat niet lukte maar oké. 
De film... meer dan oké.. .de tijd vloog ook op en toen was het pauze. Normaliter gaan we dan naar beneden voor de gratis thee/koffie met cake maar dat was niet een leuke optie dus bleven we zitten. Buuf bood wel aan thee te halen maar dat vond ik dan weer niet nodig, we hadden beiden een flesje drinken mee en dat volstond prima. De 2e helft vloog ook voorbij, kan niet anders zeggen, één van de leukste films die ik de laatste maanden heb gezien. IJzersterke cast met een schitterende Ralph dus in de hoofdrol, een rol die hem (ook) op het lijf geschreven leek, wat een megagoede acteur is dat toch!! 
Kortom.. .The Choral... een regelrechte AANRADER, als je van drama houdt, als je van (goede) muziek houdt en een goede verhaallijn kan waarderen, allemaal tegen de achtergrond van de 1e wereldoorlog.  

Nu ga ik lekker bij mijn eigen kacheltje zitten (die J al had aangedaan toen ik onderweg was) lekkurrrrrr waarruuuuuummmmmmmmmmm *zwaaiiiiiii



- Vorige film-blogs...- - - > klikkerdeklik As it is in heaven - / - Wicked Little letters - / - Thelma - / - Weduwe Clicquot - / - Wildeboel - / - Conclave - / - Maria - / - Praten met de Nachtwacht







Heb én hou het goed.
Lees verder
    email this

maandag, september 15, 2025

Geplaatst op maandag, september 15, 2025 door met 14 Geluchte

Seniorenbios #8 - As it is in heaven

Vandaag was het weer een 'seniorenbiosdag' en in onze agenda's stond: "As it is in heaven
Een film die gaat over een wereldberoemde dirigent die na een hartaanval terugkeer in zijn Zweeds geboortedorp om te herstellen.
Nou het was er wel eentje met diepgang, pfoeiii!! Er zijn momenten in de film dat je denkt: 'ja verder maar, volgende scene... maar tegelijkertijd realiseer je je dat dat dan weer niet zou passen in het tempo van de film. Het lage tempo maakt dat de emoties van diverse karakters nog dieper in je ziel stappen... tal van lijnen door elkaar heen, die je herkent uit tal van situaties...  ik wil niet teveel verklappen maar deze film was 21 jaar geleden al een mega kaskraker kennelijk, zo vertelde een medewerker van de bios die altijd de films introduceert.... Kortom, als je een goede film wilt zien waarin alle aspecten van het dagelijks leven voorkomen, op een goede manier neergezet... dan kan ik je deze film van harte aanbevelen!!! 

- Vorige film-blogs...- - - > klikkerdeklik HIER, met daarin Wicked Little letters - Thelma - Weduwe Clicquot - Wildeboel - Conclave - Maria - Praten met de Nachtwacht






Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

maandag, juni 30, 2025

Geplaatst op maandag, juni 30, 2025 door met 20 Geluchte

Seniorenbios #7 - Praten md Nachtwacht

Vandaag was het weer een 'seniorenbiosdag' en in onze agenda's stond: "Praten met de Nachtwacht".
De Nachtwacht van Rembrandt betovert en intrigeert zijn publiek al bijna 400 jaar. Een onbetwist meesterwerk van een van de grootste schilders aller tijden. Journalist Coen Verbraak gaat in gesprek met de belangrijkste personages van het beroemde schilderij. Wie zijn die mensen op dat imposante doek? De kapitein, de luitenant, de vaandeldrager, de tamboer, het gouden meisje: ze komen allemaal bij hem aan tafel. Ook Rembrandt, de meester zelf, vertelt over zijn leven en de omstandigheden waaronder zijn belangrijkste werk is ontstaan.


Was niet helemaal goed gepland want buuf bleek te moeten werken maar gelukkig was ze op tijd thuis. Hoe warm het vandaag is zorgde voor de vraag: hoe gaan we, lopend, fietsend of toch met de auto (met airco)?? Het werd dus de  fiets zodat we keurig op tijd onze plekken op rij 7 konden innemen. De zaal was  halfhalf gevuld, een mannetje/vrouwtje of 70.
Zoals altijd had ik mijn koptelefoon mee (dank! Vonnie) die deze keer in de tas bleef.
Mijn fles, (koelblijvend aan de binnenkant) met dank aan Karel had ik, volgestouwd met ijsklontjes, gelukkig niet vergeten dus kon ik tijdens de film af en toe een fris slokje nemen. Nou was het niet warm in de zaal ofzo maar 'we moeten drinken' is heden het motto en ik ben nou eenmaal heeeeeeel gehoorzaam. *grijns.

Bij het voorbereiden van deze blogspost stuitte ik ook nog op een video van een kwartier en omdat die heel toepasselijk is plaats ik hem erbij:


We vonden het zeer geslaagd, kan niet anders zeggen. Tijdens de film gingen al enkele andere schilderijen door mijn hoofd waarbij ik dac ht: die zijn ook heel geschikt om het zo te duiden. Bijv. De Staalmeesters, De Anatomische les etc. Hopelijk zijn wij niet de enigen die dit bedachten en komen er meer van dit soort films. Tijd zal het leren... zoals Saskia leerde dat eeuwen later mensen van over de hele wereld naar Amsterdam zouden reizen om ook haar te komen bekijken.






Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

maandag, maart 10, 2025

Geplaatst op maandag, maart 10, 2025 door met 10 Geluchte

Seniorenbios #6 Maria


Het was weer de tijd... de kaartjes hadden we al een hele tijd in de 'zak'.
Deze keer was het een film over het leven van Maria Callas. De film scoorde al dusdanige recensies dat men hier in de bios had besloten een extra filmdag in te zetten want de beide reguliere vertoningen waren in extreem korte tijd volledig uitverkocht.
Als je van klassieke muziek houdt.. .van opera met name... en meer wilt weten over wie Maria Callas nou als mens was, hoe ze was geworden zoals ze was... dan kan ik je deze film absoluut aanraden, ik snap die lovende recensies helemaal. Als ik al een minpuntje zou moeten benoemen zou het de lengte van de film zijn... pauze van 15 minuten meegerekend duurde de film tot bijna 16.45 terwijl hij om 14.00 begonnen was. Dat had van mij wel iets korter gemogen, bepaalde stukken in de film waren voor mijn gevoel langer dan noodzakelijk... maar dat is natuurlijk geheel persoonlijk!!

De cast van de film was goed ingevuld, weliswaar allemaal onbekenden voor mij... op de actrice die Maria speelt na dan, maar de andere acteurs en actrice die de hoofdrollen hadden deden het prima!!
Wat de rol van Maria betreft, die werd ingevuld door Angelina Jolie, zij sleepte al tal van prijzen in de wacht en ook deze film zal daar aan bijdragen want het regent nominaties. Menig film heeft ze op haar naam staan, ik ken haar vooral als Lara Croft... maar ook als Mrs. Smith bijv.

Hoe dan ook... zoals gezegd, hou je van opera en wil je meer inzicht in Maria Callas... ga DEZE FILM dan zien.
De intro die de bios zelf schreef luidt:
Maria vertelt het verhaal van de legendarische operazangeres Maria Callas. 
In een intiem portret van de laatste dagen in het leven van deze iconische diva zien we haar kampen met geestelijke verschijningen, haar mentale gesteldheid, de angst om haar stem te verliezen en de herinneringen aan haar jeugd en geliefden.
Bijgestaan door bedienden, vrienden en haar prachtige muziek dwaalt Callas door de kamers van haar appartement en de straten van het Parijs van de jaren zeventig, en onthult de film via haar worsteling met de uitdagingen van roem, liefde en de zoektocht naar artistieke perfectie, de kwetsbare vrouw achter het icoon.
Pablo Larraín creëert na Jackie en Spencer het laatste deel in zijn trilogie van gevoelige, aangrijpende biografische films over wereldberoemde, getormenteerde vrouwen.
Maria is wederom een meeslepende en visueel rijke vertelling die, dankzij de weergaloze performance van Oscarwinnaar Angelina Jolie, de complexiteit en tragische schoonheid achter de figuur “La Callas" tot leven brengt.







Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

maandag, december 02, 2024

Geplaatst op maandag, december 02, 2024 door met 26 Geluchte

Seniorenbios #5: Conclave

Vandaag was het weer 'seniorenmaandag' voor buuf en mij... de laatste film die we in die serie hadden gezien was Weduwe Clickquot die we zagen, en waarover ik blogde op 15 oktober.
De zaal was vanmidddag weer afgeladen vol... iedereen was kennelijk wel heel benieuwd naar hoe het eraan toe gaat als er een nieuwe paus verkozen (of nee, ik behoor natuurlijk 'beroepen' te zeggen) moet gaan worden en de film begon, in het latijn, zonder ondertiteling. Mijn taalgevoeligheid liet me gelukkig niet in de steek en mijn bijbelse kennis deed de rest. Dat er geen ondertiteling te lezen viel was natuurlijk niet de bedoeling dus al snel stonden vele mensen op die in rij de zaal uitliepen om het te melden. Na enkele minuten kwam dan een medewerker naar voren die meldde dat het probleem bekend was en zsm opgelost zou worden, we werden even om geduld verzocht.

Enkele minuten later startte de film nogmaals en was het goed. We werden meegenomen in het verhaal. Erin gezogen als het ware, op een zeer traag en slepende wijze. Had van ons wel iets sneller gemogen maar we begrepen ook beiden wel dat dat trage de bedoeling was om de setting goed over te laten komen, de problematiek en vooral de slangenkooi die het in werkelijkheid is, op en top politiek bedrijven. De controverse wordt van de daken geschreeuwd op sommige moment maar uiteindelijk wordt er één van de kardinalen tot Paus opgeroepen. Niet degenen die we verwachtten, duidelijk niet. Is het verhaal daarmee af, nee er komt nog een twist op het eind.

De filmcast kent enkele beroemdheden in de toneel- en filmwereld. Ralph Fiennes bijv. Ik 'ken' hem als M in 3 James Bond films. Ook als Voldemort in de Harry Potter serie maar ook als Orlando Oxford in The Kingsmen. En tal van andere rollen, waaronder bijv. Schindlers List. Een meneer met een lange staat van dienst die wel weet hoe hij een rol moet invullen.

Deze film kan ik wel een aanrader noemen. Of je nou een religie aanhangt, of niet, of een beetje bengelt tussen beiden omdat je niet weet wat je geloven moet... Ik ben blij hem gezien te hebben en dat mijn oorspronkelijke gevoel bij het zien van de intro bewaarheid werd. Buuf wist niet wat ze er van vinden moest toen maar vanmiddag gaf ze aan dat de film haar meer aanspraak dan ze oorpsronkelijk gedacht en verwacht had. Ik had uiteraard mijn noisecancelingsheadphone van Vonnie mee maar gelukkig hoefde zij haar zachte etui niet te verlaten.






Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

maandag, oktober 28, 2024

Geplaatst op maandag, oktober 28, 2024 door met 12 Geluchte

Seniorenbios #4 Bios Wildeboel

Alhoewel wel in de middag is het deze middag geen 'seniorenbios-middag'.


Tijdens één van onze vorige filmmiddagen werd gesproken over de film die we deze middag gaan zien... > > > klik > > > Wildeboel


Een film over de natuur in Drenthe van Henk en Janette Bos, bevlogen natuurlijkfilmers uit Drenthe. Het is niet hun 1e film en ook de voorgaanden waren in de bioscopen zeer succesvol, vooral in de Drentse bioscopen, logischerwijs.



Aangezien ik de vorige films al kende wist ik gelijk, deze wil ik ook zien. De premiere was een paar dagen terug, daar wilden we niet bij zijn, veel te druk etc dus boekten we kaartjes voor vanmiddag. Terwijl ik dit schrijf moeten we de film nog gaan zien... dus later vandaag... ergens begin van de avond... zal ik dit blogbericht aanvullen.

Aanvulling:
Het is even na 6-en en ben net thuis. De film begon om 16.00 uur. Begeleid met prachtige muziek vwerden ons het ene na het andere beeld voor ogen gezet dat aantoont -weer bewijst aan hen die het al weten- dat Drenthe een paradijs is als het gaat om natuur, de combinatie van dier, water, alle vormen van natuur en het beheer ervan. Het Drents Landschap . stichting- doet al bijna 100 jaar fantastisch werk en dat loont. Dier- en plantsoorten keerden al terug. Weliswaar velen nog steeds op de rode lijst maar toch, dat wat er al gebeurde biedt hoop voor de toekomst én dat laat dit zoveelste pareltje van het echtpaar Bos zien.

Hebben we genoten? JA!
Raden we het aan? JA!
Moet je daarvoor persé Drent zijn? Nee!
Moet je daarvoor in Drente wonen? Nee!
Als je Drenthe wilt bewonderen vanuit een ander perspectief... ga dan kijken!
Hou je van natuur, en al wat zich daarin afspeelt ... ga dan kijken!
- - - Ik wed dat je gaat genieten! - - -






Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

dinsdag, oktober 15, 2024

Geplaatst op dinsdag, oktober 15, 2024 door met 20 Geluchte

Seniorenbios #3: Weduwe Clicquot



Gisteren was het weer 'seniorenbios-dag' voor buuf en mij.
Halverwege de nacht werd ik wakker en lag ik erover na te denken. Het zou prima weer worden en een korte zoektocht op mijn foon vertelde me dat het een kleine 3 km zou zijn. Buuf en ik lopen sinds haar knie-operatie begin september elke dag, enerzijds voor haar revalidatie en anderzijds voor opbouw van mijn conditie die onder druk staat, met name door de fibro, en dat stilzitten daar geen goed aan doet. Ik appte buuf of het een idee zou zijn er lopend heen te gaan... onderweg zouden we dan wellicht ook nog paddestoelen kunnen scoren. Zij vond dat een prima plan en zo liepen we tegen 12.45 van huis weg.

Onderweg kwamen we inderdaad veel paddenstoelen tegen en dat maakte ons extra blij natuurlijk, we zijn er beiden fan van. Tegen 13.45 liepen we door de deur van de bios en weer enkele minuten later zakten we in luxe stoelen weg. Ik had bij de reservering niet goed opgelet dus eenmaal in de bios blees dat we vooraan moesten zitten ipv op 1 van de achterste rijen. Oeps... voorin is het geluid namelijk best wel, ehhh, je weet wel, ehhhh overheersend. Om niet in herhaling van de vorige keer te vervallen had ik mijn oordoppen meegenomen. Ik ben al wel aan het zoeken naar een goede koptelefoon met noisecanceling maar ja welke is (niet) goed en zijn geld waard, mijn zoektocht was dus nog gaande. Die oordopppen had ik gelukkig niet nodig.

https://www.dnk.nl/agenda-tickets/bioscoop/widow-clicquot/=Weduwe Clicquot is een kostuumdrama, zoals men dat noemt. Het gaat over een echtpaar in het Franse Champagne dat een wijngaard heeft en Champagne wil maken. Enkele jaren na het huwelijk overlijdt de man van het koppel en staat de vrouw er alleen voor. In een tijd dat vrouwen -bij wet verboden zelfs- niet een bedrijf mogen lijden kun je wel één en één optellen dat dat een strijd wordt want Mevrouw Clicquot weigert zich over te geven. Zij wil haar overleden man via diens druiven door laten leven.

Toen we deze film bespraken op voorhand... we zijn beiden wel zo van: 'geen idee of dit wat is maar we gaan gewoon en zien wel...' wisten we niet goed wat we moesten verwachten. De film is heel mooi opgezet, veel goede acteurs, mooie settings en vooral veel met licht gespeeld. Dat het een kostuumdrama is, is (vind ik althans) niet leidend. Het is eerder logisch, gezien de tijd waarin het zich afspeelt. Wij vonden beiden de film de moeite waard in ieder geval dus middag en centjes welbesteed en onze energie goed verbruikt en opgewekt om en om.

De film is dus gebaseerd op een waar verhaal. Nicole Barbe Ponsardin huwde in 1798 en werd weduwe in 1804. Zij werd geboren op 16 december 1777 en overleed op 29 juli 1866. "Zij was een van de bekend geworden weduwen die aan de bloei van de champagne-industrie hebben bijgedragen. De uitvinding van de pupitre, de houten stelling waarin de flessen de remuage ondergaan, wordt aan haar toegeschreven. De weduwe liet haar champagnehuis en een groot deel van de wijngaarden na aan haar compagnon Mathieu Édouard Werlé." (die Edouard was een klerk -vaardig boekhouder- op het kantoor van haar schoonvader die de wijngaard wilde verkopen bij het overlijden van zijn zoon maar dus zijn standvastige schoondochter tegenover zich trof). Wil je meer lezen over deze geschiedenis, klik dan op: https://nl.wikipedia.org/wiki/Nicole-Barbe_Clicquot-Ponsardin.





Over 2 weken staat de volgende film op onze agenda... wederom op maandag.
Dan gaan we naar: https://www.dnk.nl/agenda-tickets/bioscoop/wildeboel/ " Met hun nieuwe natuurfilm ‘WILDEBOEL!’ willen de bekende natuurfilmers Henk en Janetta Bos, na het grote succes van hun eerdere films ‘Wildernis in Drenthe’ en ‘=HABITAT=’, andermaal bewijzen dat hun concept van het vastleggen van de Drentse natuur de kijker van begin tot eind weet te boeien. Ruim drie jaar werd gefilmd binnen de beschermde natuurgebieden van Het Drentse Landschap. Gebieden, die verspreid liggen over de gehele provincie. Het Reestdal, Hunzedal, Het Groote Zand, Hijkerveld en vele, vele andere natuurpareltjes laten zien wat er binnen hun grenzen leeft. Tijd noch moeite werden gespaard om de, vaak moeilijk te filmen, items vast te leggen. En dat heeft unieke en zeldzame beelden opgeleverd.
 ‘WILDEBOEL!’ is zonder twijfel een must voor elke natuurliefhebber,
alleen al omdat de Drentse natuur veel en vaak verborgen elementen van zichzelf laat zien!
"
De voorstukjes maar ook de media-aandacht is al om van de smelten dus we verheugen ons daar enorm op.




PS... gisterenavond kreeg ik een heel liep appje, waar ik heel blij van werd, en mijn biosplezier ongetwijfeld enorm zal vergroten, kom ik later op terug!






Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

dinsdag, oktober 01, 2024

Geplaatst op dinsdag, oktober 01, 2024 door met 18 Geluchte

Seniorenbios #2 - Thelma

Zo gemiddeld 1x per 6 weken ongeveer, tuffen buuf en ik naar de bios hier in de stad, op maandag- dinsdag- of woensdagmiddag. Dan is er namelijk 'seniorenbios'. (ik blogde er in mei ook al eens over, kijk HIER maar eens) Oftewel filmmiddagen voor 'senioren' (alle leeftijd zijn welkom!), je ziet veelal wel grijze koppies hoor... (al dan niet verstopt door een laagje verf)... maar dat terzijde. 
Gisteren moest buuf voor controle terug naar het ziekenhuis, ook zouden de hechtingen verwijderd wroden qua tijd kwam het prima uit dat we aansluitend de parkeerplaats bij het ziekenhuis dus omruilden voor eentje in de parkeergarage onder De Kolk.
Deze middag zou het gaan om de film Thelma... met een actrice wiens naam ik niet (her)kende maar gezicht wel, al wist ik niet meer waarvan.    De man in deze film, Richard Roundtree ken ik dan wel van vele films (oa Shaft's vader), dus het beloofde wel wat. Een comedy, niet geheel mijn genre maar heej je moet alles uitproberen toch?! 
De film bleek inderdaad een komische te zijn... regelmatig schoten de lachsalvo's door de zaal en bleven sommigen bijna hangen in hun hoestbuien die daarop volgden. 
Het gaat over een oma.. haar kleinzoon en het tijdsbeeld dat 'oudjes' fragiel zijn en eigenlijk niet meer zelfstandig kunnen wonen, functioneren etc. Een zeer vermakelijke film. 

*minpunt... was voor mij het geluid. De hele film door zit er een 'ritme' in die hoorbaar is door geklop op djembétrommels. Ik heb dus 80% van de tijd met de vingers in mijn oren gezeten. In de pauze was ik daardoor zo misselijk als een spin en heel de omgeving draaide alsof ik in een caleidoscoop keek. Mijn hersenen kunnen dat dus niet handelen. Een volgende keer gaan mijn noise-reducing-oordoppen dus mee. 

Bij de seniorenbios is het zo dat je in de pauze -bij de prijs (die al lager ligt dan 'normale' bioscoopkaartjes) voorzien wordt van koffie en/of thee met lekkere cake naar keuze. Het geluid van de kletsende mensen aldaar deed mijn hoofd geen goed, mijn maag ook niet, dus al snel hobbelde ik naar de toiletten. Buuf stelde voor naar huis te gaan maar dat wilde ik niet, voor haar niet, voor mezelf ook niet want was wel benieuwd hoe de film zou aflopen. Eenmaal terug in de donkere zaal ging het snel beter al moest ik ook de 2e helft met de vingers in de oren zitten. Normaliter is de seniorenbios een feestje voor mensen zoals ik... met misofonie en een geluidsstoornis, minder lawaai, geen jeugd die ouwehoert omdat dat zo 'gezellig' is en bovenal geen mensen die zitten knagen terwijl ze ondertussen met plastic zakjes en papiertjes zitten te klieren. Ik kwam al jaren niet meer in de bios, alleen bij heel hoge uitzonderingen en dan met pillen achter de kiezen, plus een dag erna in stilte doorbrengen om bij te komen... dus die seniorenbios is voor mij echt een uitkomst! 


Onder mom van 'filmrecensie'.. vind ik deze film wel een aanrader. Hij verraste mij in ieder geval wel, zeker gezien het feit dat 'comedy' niet mijn genre is. Deze maand gaan we naar "Widow Clicquot" ... een (waargebeurd) kostuumdrama over een weduwe van een wijnboer. De maand daarna staat dan "Conclave" op de agenda.. een film over de hypocrisie in het Vaticaan.. 2 totaal andere films dan die van gisteren maar we gaan het beleven. Kortom... ik kom er wel op terug tzt. 







Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this

woensdag, mei 15, 2024

Geplaatst op woensdag, mei 15, 2024 door met 16 Geluchte

Seniorenbios #1 - Een kijkje

Naar de bios... vroeger (in onze verkeringstijd) deden we dat wekelijks... eenmaal getrouwd en kinderen in de ledikantjes gebeurde dat minder, steeds minder tot helemaal niet meer vanwege groeiende misofonie. Alleen in de extreem bijzondere gevallen gingen we nog en was ik gewapend met siliconen oordoppen. Denk hierbij bijv. aan de trilogieën van Peter Jackson over de boeken van J.R.R. Tolkien waaruit "Lord of the Rings" en "The Hobbit" ontstonden. Ook ging ik naar de bios als er iets uit kwam met Benedict Cumbertbatch, één van mijn filmidolen, de James Bonds natuurlijk en tot slot de Harry Potters uiteraard. Ohja, laat ik niet vergeten dat zoon en ik helemaal verzot zijn op de engste der engsten, griezelfilms dus daar staat ook wel een aantal van in mijn geheugen gegrift, de IT-serie bijv en andere film van Stephen Spielberg. Ook een filmidool van mij is Kenneth Branagh en in zijn rol als Hercule Poirot haalt hij mij ook naar de donkere zaal met zalig zittende stoelen en veel beenruimte. Toen er dus een serie films gemaakt werd met hem (en mede door hem als producer) nav boeken van Agahta Christie was ik verkocht natuurlijk.

Toen op zeker moment kwam de buuf binnen vallen met de vraag of we bekend waren met het fenomeen 'seniorenbios'. Nou nee, dat waren we niet, we zijn immers geen senioren? Oepss... .beiden 60+ dus ehh ja toch wel, maar oké van dat fenomeen hadden we nog niet gehoord. Of we dat wilden gaan ontdekken... bij mij kwam een aarzelende ja en bij man een resoluut nee. "Gaan jullie maar lekker samen, dan blijven de honden bij mij, zijn zij ook niet alleen." En zo geschiedde, ongeveer een jaar geleden ofzo voor het eerst, stapten buuf en ik in de auto en togen richting de bios hier in de stad. Onze smaak komt veelal overeen en dat bleek bij films ook het geval te zijn.

Ondertussen hebben we al meermalen in de bios gezeten op een maandag- of woensdagmiddag. De kaartjes zijn goedkoper, je krijgt in de pauze gratis koffie/thee met wat lekkers én -het allerallerbelangrijkste- niemand in de zaal vergrijpt zich aan knaagvreterij, slurpgezuip, krakende papiertjes van snoepjes peuteren, kletsen, ouwehoeren, met de gsm (vol licht) ouwehoeren en wat al niet meer zij. Er ging de 1e keer een wereld voor me open, opnieuw open kan ik beter zeggen. Uiteraard hebben we alle drie de films over Hercule Poroit met Kenneth Branagh gezien (Murder on the Orient Expres, Death on the Nile en A Haunting in Venice.), ook vele anderen kwamen voorbij.

Vanmiddag was het weer zover... en rond half één stapten we op de fiets en even later zakten we -ons verheugend- diep weg in die heerlijk zittende stoelen. Het duurde niet lang voordat het licht uitging en ruim 2 uur kwamen we nog nagrinnikend weer terug bij onze fietsen in de stalling onder de bios. Een heerlijke film gezien, spannend, thrillerachtig, jaren 20-30 setting ongeveer en met een meesterlijke cast ook weer. Één van de hoofdrollen was weggelegd voor Olivia Colman. Een Engelse actrice met een formidabele staat van dienst en een oeuvre waar je u tegen zegt. Ik ken haar van tal van film en series, geef haar een pruik of een hoed en ze zet neer wat je van der vraagt, ongeacht op het nou een high-society-lady moet zijn of het meest asociale schepsel dat je je maar kunt voorstellen. Het ging nu om de film "Wicked Little Letters" uit 2023. We hebben genoten!! Een echte aanrader als je van het genre houdt althans. Zo her en der is de film ietwat voorspelbaar maar de meesterlijke rolvervulling van de hoofdrolspelers maken dat totaal onbelangrijk.

Kortom... laat mij lekker senior zijn met mijn 61...de seniorbios is voor mij een blijvertje in ieder geval.    







Heb én hou het goed.
PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.
Lees verder
    email this