"Wist jij dat taal een lastig ding is?"
Oepsssss... vliegensvlug schoten de afgelopen uren door haar hoofd, wat had ze gezegd, hoe had ze het gezegd, ze was geen talenwonder maar volgens haar had ze toch niks verkeerds gezegd. 'Ja tuurlk, weet ik dat, dat weet een kind, hoezo?'. Nouhou, luistert en huivert... vervolgde haar gezelschap; iedereen gaat toch naar school? Iedereen leert daar toch ook schrijven en lezen? Er is toch ook op school altijd aandacht voor 'begrijpend lezen'? Het geratel stopte heel even, net genoeg om een nieuwe teug lucht binnen te schrokken... Ze had zich bezworen dat ze enkele dingen in haar leven zou veranderen, ten goede... één van die dingen was, terug naar school, beter leren lezen en schrijven, vooral dat begrijpend lezen was wel een dingetje. Sinds ze die term voor het eerst gehoord had, had het haar niet meer losgelaten. Computervaardig als ze wel was, was ze gaan googlen en kwam toen uit bij DE VOORSTAD, de school voor iedereen die eerder genoten onderwijs wil aanvullen. Dat was nou niet echt een pakkende motivering, maar het was bij haar in het dorp, dus kon ze er lopend heen, ook had ze zelf veel vrijheid qua te volgen uren en lessen mits ze maar een minimaal vastgesteld aantal per week haalde voor de vakken waarvoor ze zich aangemeld had. Je weet wel dat men op het strand van Buitendijke een INKTVIS heeft gevonden hè?
Ja, dat weet ik, wat is daarmee? Nou het dier was natuurlijk erg verzwakt en is opgevangen in een dierentuin waar nog een groot aquarium leegstond. Nou bleek al snel dat het om een extreem bijzonder exemplaar ging dus is er vannacht ingebroken in die dierentuin, men heeft vuurwerk aan de poorten gebonden en dat laten ontploffen. Men wilde dat dier ontvoeren en verkopen voor bakken geld, dat is verijdeld omdat ze niet de juiste gereedschappen bij zich hadden om de ruiten van dat aquarium te laten barsten. Overal borden met waarschuwingen, verboden toegang en wat al niet meer. Ik ben het zat. Mensen die niet lezen, die maar doen wat in hun botte hersens opkomt, ik word er gek van. Zijn ze nou helemaal gek geworden? Wie verzint zo iets. Ik vraaaaaaaggggg je tochhh, in wát vóór wéréld lévén wij tégénwoordig eigenlijk?" Weer was daar dat moment van ademhappen... maar in plaats van haar relaas te vervolgen zakte ze met een zucht achterover in haar stoel en staarde het raam uit naar iets... nietsziend, compleet in gedachten verzonken.
Ze keek haar lerares aan en stak haar hand op, durfde even niets te zeggen, wist ook even niet wat te zeggen trouwens... compleet verbijsterd naar die waterval van woorden met de nadruk op bijan elke letter vlogen haar gedachten ook van boven naar beneden, van links en rechts en weer terug, alsof ze door de ruimte stuiterden, weerkaatsend tegen de wanden, het plafond en de vloer. Voordat ze echter toch nog een woord kon opperen veerde haar gesprekspartner weer op, liep naar het raam en zei met vastbesloten stem: Ik heb nog wel wat uren over in de week, ben toch maar alleen, niemand die thuis op me wacht, ik ga naar die dierentuin en biedt me aan als LIJFWACHT en dan kan ik daar ook gelijk les geven, bordjes genoeg die mensen op iets moeten wijzen, kan ik ze gelijk het 'begrijpend lezen' leren en ter plekke volk corrigeren als ze wel blijk geven van het hebben gelezen maar het 'begrijpende' deel laten voor wat het is.
Compleet stilgevallen, verbijsterd zelfs... wist ze niet hoe te reageren. Ze besefte dat dat ook helemaal niet nodig was, dat ze daartoe de gelegenheid niet eens geboden kreeg want stevige stappen over de houten vloer en het knallen van een deur maakten haar duidelijk dat ze alleen gelaten, vergeten, was.
Veranderd... voor zover ik het zelf kan inschatten, ben ik niet anders dan wie ik een jaar geleden was. Wat wel veranderd is, ook al zie je dat niet op de foto's, is mijn gewicht. Was ik een jaar geleden (15-12-'23) bijna bij de 110kg, gaf mijn weegschaal afgelopen maandag 95,7 aan.
Ben niet veranderd, voor zover ik dat zelf kan/mag inschatten dan welteverstaan. Het enige dat anders is, is mijn gewicht. Tikte ik op de foto hierboven bijna de 110 aan... is dat sinds afgelopen maandag onder de 96.
.... Een jaar lang deze uitdaging op woensdag, die na nu stopt. Vind ik wel jammer maar vind het ook oké. Nieuwe dag, nieuwe kansen, nieuw jaar idem immers. Dank je wel lieve Aukje voor dit extraatje in 2024! Heb er veel plezier aan beleefd.
3 deceember blogde ik HIER over hoe mijn meest favoriete goede doel in ons land 12 leeuwen wist te redden. Dat is natuurlijk een heel hachelijke onderneming want niet iedereen zit op hun hulp te wachten, vooral niet hen die zich niets aan dierenwelzijn gelegen laten liggen.
Eerder vandaag kreeg ik de nieuwsbrief die je als adoptie-ouder/donateur ontvangt. Die nieuwsbrief deel ik graag vandaag want men heeft het over deze reddingsactie en hoe het dus nu met dat 12-tal gaat.
Bijzonder nieuws! Een paar weken geleden vond de grootste redding van grote katachtigen in de geschiedenis van Stichting AAP plaats. We hebben twaalf leeuwen uit een Frans circus gered. Een volwassen leeuw, twee volwassen leeuwinnen en negen (!) welpjes zitten inmiddels veilig in quarantaineverblijven in AAP Spanje. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Grote redding: De leeuwen kwamen op onze radar dankzij partnerorganisatie Code Animal. De welpjes, die samen met de volwassen dieren in transportwagens van het reizende circus gehouden werden, zouden in de zomer van 2024 geboren zijn. Dit is in overtreding van de Franse dierenwelzijnswet, die stelt dat er sinds 2023 geen wilde dieren meer geboren mogen worden in circussen. Vanaf 2028 mogen circussen helemaal geen wilde dieren meer houden. AAP heeft samen met Code Animal en de Franse autoriteiten in het geheim in een reddingsactie voorbereid om ze weg te kunnen halen uit het circus.
Kijk live mee naar de leeuwen: De twaalf leeuwen brengen de komende tijd in quarantaine door om hun gezondheid te beoordelen. Omdat deze redding uniek is voor AAP, wilden we graag iets speciaals doen. We hebben een livestream opgezet waarmee u een kijkje kan nemen in de verblijven van de leeuwen. Zo kunt u zelf zien hoe het met de welpjes en hun moeders gaat. Bovendien krijgt u met de welpcam meteen een kijkje in de ‘keuken’ van AAP en ziet u hoe de intensieve verzorging van de leeuwen in zijn werk gaat. De livestream is dagelijks beschikbaar van 9:30 tot 18:00 uur. Klik op onderstaande knop en zie met eigen ogen hoe de welpjes opgroeien! - - - KLIK VOOR DE LIVESTREAM - - -
Uw hulp is onmisbaar
Dit is de grootste redding van grote katachtigen ooit voor AAP en zou niet mogelijk zijn zonder steun van onze donateurs. Het huisvesten en verzorgen van deze dieren vereist namelijk een flinke investering. De dagelijkse verzorging van een volwassen leeuw kost € 80,- per dag en de welpen hebben zorg op maat nodig. Uw hulp is hierbij hard nodig. Draagt u bij aan hun rehabilitatie en verzorging, zodat zij kunnen beginnen aan een beter leven? Klik op onderstaande knop of doneer via een Tikkie. of kijk anders even op: https://www.aap.nl/doneer-voor-twaalf-geredde-circusleeuwen/
Nu ik toch over Stichting AAP bezig ben...ik blogde al geruime tijd terug over het vertrek van David van Gennep, hij mocht van zijn meer dan welverdiende pensioen gaan genieten... Kan ik nu dus ook gelijk even zijn opvolger aan jullie voorstellen: Erik Peeters is zijn naam.
Kortom... elke euro is meer dan van harte welkom... deze 12 leeuwen zijn niet de enige dieren die men bij AAP probeert te redden, het dierenleven weer aan te leren en wat al niet meer, zowel in ons land als in Spanje. Heb je dus nog ergens wat liggen... gun het hen en je hebt mijn eeuwige dank!
Ik heb al wel vaker benoemd dat Burgers Zoo in Arnhem één van mijn meest favoriete dierenparken in ons land is... en niet alleen omdat ze daar de lekkerste koffiespecial schenken *grijns... maar om tal van redenen.Één van die redenen is het feit dat Burgers Zoo een bejaardentehuis biedt aan olifanten. Olifantenkoeien van behoorlijke hoge leeftijd ook. Dames die niet verwant zijn dus waarbij men heel zorgvuldig te werk moet gaan om 'nieuwe' dieren aan die kudde toe te voegen. Met het kwartet dat er nu woont hebben er sinds de jaren '60 10 olifanten in Arnhem gewoond. Het begon in 1963 met Mabel die vanuit het wild (ja dat deed men toen) in Azië op 27 april 1981 naar Tüddern Safaripark verhuisd. Dat park sloot de deuren in de jaren '80. 28 april 1981 kwam Mabel aan in Arnhem, daar woonde zij tot aan haar overlijden op 17 juni 2002. In 1966 kwam Kwimba, zij was geboren op 10 mei 1961 in Zoo Budapest en kwam op 21 juni 1965 aan in de toenmalige dierentuin van Tilburg, dat in 1973 de deuren sloot. Op 16 juni 1966 werd ze verhuisd naar Arnhem, daar bleef ze tot 4 maart 1988, haar verhuizing naar een park in Frankrijk, alwaar ze overleed op 12 juni 2005. De in 1961 geboren in het wild, Win Thida kwam in 1989 in ons land aan, verhuide meermalen, deed oa Amersfoort, Amsterdam en Rotterdam aan en woonde van 18 juli 2002 t/m 10 oktober 2004 in Arnhem. Zij overleed op 5 juli 2018 in Napels. Dame Rupa werd ook in het wild geboren in 1976, kwam eind 1977 naar Europa en na enkele omzwervingen via Basel, Kopenhagen en Riga, kwam ze dan in Arnhem op 4 oktober 2003, daar verbleef zij tot en met 5 mei 2011 waarna ze verhuisde naar Valembro en daar woont ze nog steeds. Ook i 1976 geboren, ook in het Wild, kwam Indra eerst in het circus en op 27 juni 2007 kwam ze dan naar Arnhem, daar overleed ze op 11 april 2009. Bij hetzelfde verhaal geldt voor Rekka, geboren in 1970, ook naar het circus en ook op 27 juni, samen met Indra dus, naar Arnhem, alwaar zij overleed op 24 april 2019.
Met het overlijden van Rekka bleek Pinky alleen achter. Dát kon natuurlijk niet, olifanten zou nou eenmaal gezelschapsdieren, kuddedieren, die gedijen niet in hun eentje. (de vrouwen dan hè?).Pinky was geboren in 1963 in het wild en kwam naar Tüddern Safari park, dat ik al eerder noemde, en van daaruit kwam zij op 28 april 1981 in Arnhem aan. Het duurde even maar op zeker moment was er in het Zweedse Kolmarden een koe die de leeftijd had bereikt om in een bejaardentehuis te gaan wonen. Saba dus, ook uit het wild, geboren in 1968, iets jonger dan Pinky dus, kwam zij in 1973 in een Frans park, in november 2007 verhuisde ze naar Zweden en op 23 augustus 2019 dan in Arnhem.
Pinky en Saba zijn ondertussen aan elkaar gewend geraakt en delen de verblijven, zowel buiten als binnen... dat is best een monsterklus te noemen want een olifant kun je moeilijk in de hoek zetten als ze 'stout' zijn. De verzorgers in Arnhem zijn er ondertussen enorm bedreven in geraakt want toen er nog een trio was, Pinky, Rekka en Ruppa, moest er ook telkens gewisseld worden omdat 1 van de 3 niet met de andere 2 kon en om te voorkomen dat 1 altijd alleen zou staan, wisselden ze dus meermalen per dag van enkel naar duo.
En toen? Toen kwamen er berichten in het geruchtencircuit dat de zoo van Belfast zou stoppen met het een thuis bieden aan olifanten. Dat park had er 2. Dames op leeftijd, weliswaar iets jonger dan Pinky en Saba, maar toch. De geruchten werden lang ontkend en daar werden ook oorzaken voor genoemd. Het formaat van de verblijven bijv., de moeilijkheid om 4 koeien bij elkaar te zetten die niet uit één familiegroep komen... etc etc etc. 47-jarige Yheetoo - geboren in 1977 in het wild, kwam via meerdere parken in Duitsland op 22 januari 2009 naar Ierland. Daar woonde zij met 51-jarige Dunja tot aan hun gezamenlijke verhuizing naar Nederland, alwaar ze op 27 juli dit jaar aankwamen in Arnhem. Dunja was geboren in het wild in 1973 en kwam 4 april 2009 in Belfast aan nadat ze eerst in een Duits cirkus had gewoond/gewerkt/geleefd en in een Duitse zoo.
Toen zag men zich in Arnhem met een uitdaging geconfronteerd, en niet zo'n kleintje ook. Allereerst moesten de stallen aangepakt worden, een grondige verbouwing was noodzakelijk om 4 koeien te huisvesten en hen de beste welzijnszorg te kunnen bieden. Dat dat heel goed is gelukt toont het park graag door onderstaande video:
De verzorgers mochten weer aan de slag met het introduceren en dat gaat heel heel heel langzaam en vooral heel zorgvuldig. Enerzijds natuulijk om problemen te voorkomen maar bovenal om te garanderen dat geen van de dames in de stress schiet want hun welzijn staat op de allerhoogste plek.
Tot op heden hebben we de nieuwste aanwinst nog niet kunenn bewonderen maar dat gaat 'binnenkort' gebeuren. Karel is 1 februari jarig, net als Daphne en ik ook groot fan van het Arnhemse park, en natuurlijk gaan we zijn verjaardag dierenluister bij zetten en dat gaan we doen op dinsdag 4 februari. Klinkt nog ver weg maar dat is natuurlijk maar schijn, tijd vliegt immers. Tzt zal ik een scoot reserveren (het park is voor mij niet te belopen, maar gelukkig heeft het park prachtige en superdeluxe scoots die je kunt huren a 5 euro per dag) en dan is het die ochtend bijtijds de auto in, Daphne oppikken en 1,5 uur verder tuffen. En dan maar weer genieten, van alles dat het park te bieden heeft.... inclusief een mooie tentoonstelling, FABELDIEREN
Wellicht ten overvloede maar ik zeg het er toch maar weer bij... wil je ook dit feestje meevieren, al dan niet een gebakje met ons versnoepen, voel je dan vooral hartelijk welkom!
In GEHELE alfabent schreef ik bij de D over Daphne, ons schoonkind waar we blij mee zijn!!
*
De D. (positief)
Doorzetten... dat doe ik 100%. Ik doe iets of 100% of ik doe iets niet. Als ik iets start ga ik er ook 100% voor. Opgeven is nooit een optie. Wat ik ondertussen wel leerde is dat stoppen geheel iets anders is dan opgeven. Stoppen uit zelfbescherming is niet per definitie in iets falen. De D staat ook Dankbaarheid, de lessen en hun leraren/leraressen. De mooie-mooiere-mooiste lessen zou ik nooit op juiste waarde hebben leren schatten als ik de mindermooie, lelijke-lelijkste niet bij herhaling onder mijn neus gewreven zou hebben gekregen.
De D (negatief) Down... Het leven is geen feestje, zelfs niet als je zelf halsbrekende toeren moet uithalen om die spreekwoordelijke slingers op te hangen maar toch is er geen sprake van opgeven. Dat kan altijd 'morgen' nog, toch?! Na zovele jaren worstelen met de stemmen - - - en het feit dat mijn hoofd nou eenmaal anders dan 'normaal' (Wat is dat eigenlijk? In wiens perspectief?) werkt, anders dan bij de gemiddelde ander volgens horen zeggen... en ook wel zelf ervaren in zoveel decennia... - - - weet ik onderhand wel dat er altijd een moment komt waarop het anders aanvoelt dan hoe ik het nu voel.
Doe je ook (weer) swingend, zingend, dansend en zwijmelend gezellig met ons mee?
1 = Marja 17-11-2012 / 04-11-2017 (nr. 1 t/m nr. 260) ~ / ~ 2 = Trees 11-11-2017 / 13-07-2019 (nr. 261 t/m nr. 347) ~ / ~
3 = ikzelf 20-07-2019 / 25-01-2020 (nr. 348 t/m nr. 375)~ / ~ 4 = Tasja 01-02-2020 (vanaf nr. 376)
Agatha Christie's- Murger on the NileWat begint als een romantische cruise, verandert in een nachtmerrie wanneer er in het holst van de nacht een schot klinkt en er een levenloos lichaam gevonden wordt. Alle passagiers staan op scherp, iedereen kan schuldig zijn. De spanning aan boord stijgt als Canon Pennyfather te dicht bij de waarheid komt. Wie blijft er met zijn hoofd boven water? En wie gaat ten onder aan zijn eigen leugens? Een spannende, eigentijdse whodunit, die je meeneemt op een intrigerende reis vol suspense, passie en onverwachte wendingen.
in een toneelversie met enkele bekende namen. Even weer een uitdaging maar ik wilde het toch niet missen dus boekte ik kaartjes en gingen we er donderdagavond heen. Ik ben al zo lang als ik me kan heugen -sinds in zwart/wit tv Miss Marple nog gespeeld werd door Margareth Rutherford- fan van Agatha Christie. Al haar verhalen heb ik (meermalen) gelezen en ooit stonden ook alle boeken in de complete verzameling hier in een kast. De films en series ken ik uiteraard ook, evenals de vele acteurs die acte de presence kwamen geven in de rollen van de door Agatha Christe bedachte speurneuzen. Miss Marple dus, Hercule Poirot en echtpaar Tommy en Tuppence.
Ook ben ik al sinds ik de musicalwereld ontdekte eind jaren 80 fan van Stanley Burleson nadat ik hem als 'swing' zag in Evita, daarna in Les Miserables, Miss Saigon, Joe, en natuurlijk zijn iconische rol in Elisabeth en tal van andere musicalproducties. Ik bedoel maar, noem een bekende musical en hij zat er in. Ik kan het rijtje dus nog veel langer maken omdat ik ze allemaal zag.
Dan komt daar ineens die reclame voorbij... met 2 namen die mij gelijk doen opveren.. Agatha Christie en Stanley Burleson... en ook nog in mijn 'hoomtoun'... dáár moet ik natuurlijk bij zijn, dat laten gaan zou er geheid voor gaan zorgen dat ik naderhand spijt als haren op mijn hoofd zou krijgen.
Ik kan zoveel plaatsen... allerlei opnames van optredens van Stanley die in mijn geheugen gegrift staan, moeilijk kiezen dus, heel moeilijk. Uiteindelijk valt niet mijn keuze op 1 van zijn tig musicals maar op zijn deelname aan The Passion in 2014 op 'mijn' geboortegrond, in de rol van Petrus, met Jan Dulles, die ik ook graag hoor, in de rol van Jezus.
Je ziet ze opduiken... nog niet in overvloed (hoeft ook niet) maar toch... Eindejaarslijstjes bedoel ik dan... terugblikken op wat was, vooruitkijkend naar wat komt (gehoopt of niet)...
Nou heb ik elke maand wel een keer dat mijn camera uit de tas komt en die aan het werk moet, in de meeste gevallen natuurlijk de brugcamera van Sony (vorige week vervangen door een brugcamera van Kodak) en in sommige gevallen de camera van mijn Samsung.gsm. Ik dacht laat ik een lijstje anders dan anders maken en het per maand doen met een foto naar iets dat ik die maand deed, uiteraard gelinkt aan het album dat er dan bij hoort. Over andere gebeurtenissen schrijven doe ik immers wel in blogberichten en dat wat ik niet beschrijf wil ik niet delen want dat is 'slechts' gezeur voor de lezer en dat ga ik jullie niet aandoen *grijns.
Januari
Ik begin (uiteraard, zou ik willen toevoegen) met mijn thuispark Wildlands in Emmen, al kom ik er helaas veel minder dan ik graag zou willen. Karel en ik genoten aldaar van Wildnights- editie 2023/2024.
Februari
We togen naar het zuiden... aldaar ontmoetten we Karel en Bea en gingen we op kraambezoek bij de 2e fantjes in november en december geboren waren, Mosi en Ajabu. Ondanks dat we enorm hoopten op een trio liet Tandi op zich wachten en gingen we dus vrij kort daarna nog een keer. Helaas kon ik Bea die dag in februari niet de bootsafari laten beleven want door de hoge waterstanden voer die niet. Het water stond zelfs zo hoog dat we tijdens het rijden van de autosafari over een ondergelopen weg moesten rijden. Evengoed hadden we een fantastiche dag die de lange ritten meer dan de moeite waard maakten.
Maart
In maart fietsten man en ik naar De Brink, oftewel het centrum in de stad, voor de deuren van het Drents Museum. Daar stonden weer vele eieren opgesteld, gemaakt door de kinderen op diverse scholen. Elk jaar weer een feestje ter voorbereiding op het paasgebeuren waarbij eieren natuurlijk niet mogen ontbreken.
April
Buuf en ik hebben in veel gevallen gelijke smaken... delen ook dezelfde voor/tegen-keuren als het gaat om tentoonstellingen die we willen bezoeken. We togen in deze maand naar het Friesche Leeuwarden en deden 2 musea aan, het ene was het Friesch museum waar we alle tentoonstellingen bekeken en het andere was het Friesch Keramiekmuseum. Kunst of toch kitsch, maakt niet uit wat wie er ook van vindt, het is en blijft een kwestie van smaak, van het ene lopen de rillingen over je rug en van het andere moet je moeite doen om niet te gaan staan kwijlen van hebberigheid.
Mei
Weer een lange reis zuidwaarts, deze keer naar Zoo Parc Overloon. Niet alleen om dit prachtig park te bezoeken en aan Karel -die het nog nooit bezocht had- te laten zien maar ook om te kijken wat men er aan legosteentjes had achtergelaten.
Juni
We tuften wederom zuidwaarts, een heel stuk verder dan Overloon, verder dan Hilvarenbeek. Het 1e doel was Antwerpen. De Zoo uiteraard. Ook zouden we weer bloggers treffen. Uiteraard Karel maar ook Bea en Myriam voegden zich die dag bij ons. Bea en Myriam keerden aan het eind vd dag huiswaarts terwijl Daphne, Karel en ik zuidelijker trokken richting Mechelen, aldaar hadden we een huisje gescoord voor een aantal nachten zodat we dus in alle rust konden bijkomen van Antwerpen en ons voorbereiden (en weer bijkomen naderhand) van ZOO Planckendael. Het album van Planckendael kun je HIER bekijken.
Juli
Het schoonkind van mij is jarig in juli. We proberen altijd iets rond de data van onze verjaardagen te doen om ze te vieren. Dit jaar deden we dat in Appelscha, haar geboortedorp. Chicago Funk trad er op in het openlucht theater en dat mochten we ook niet missen omdat Nigel er in zit natuurlijk. Dat de weergoden ons niet gunstig gezind waren negeerden we maar voor het gemak, behalve dan dat ik erop voorbereid was door regencapes in de tas te stoppen en extra kleding aan te doen om al te veel kou op de botjes te voorkomen.
Augustus
Alhoewel ik pas in november jarig ben vierde ik het ook in deze maan al. Ik kreeg nl van vriend Ludo mijn verjaardagscadeau in de vorm van een fotoshoot in de Vogelhut van Vd Val Valkenier, te Lunteren.
September
Dit is de tijd van jaar dat beide camera's veel klikwerk moeten verrichten. Paddenstoelentijd. Ik maakte 2 albums aan.... 1 voor alle paddenstoelen uitgezonderd de vliegenzwammen. Die rode met witte stippen, weet je wel, die zette ik in een eigen album... en dat album vind je HIER.
Oktober
Ik wilde al heel lang naar het museum van Henk Helmantel in Westeremden, geen idee waarom eigenlijk maar het kwam er maar telkens niet van. Tot we er ook daadwerkelijk een datum voor prikten en gingen, op een zonnige dag ook nog. Op de terugweg een tussenstop voor een bakkie leut en het geluk treffen dat je Groningers Kronen kunt kopen. Dat is dé lekkerste (Groningse) appel waar je prima appelmoes van kunt maken maar bovenal stamppot, we hebben G.E.S.M.U.L.D. van deze eens-in-de-zoveel-tijd-delicatesse.
November
Jopie Huisman was aan de beurt... ook al lang op ons beider verlanglijstje. Koude maandag, ff vergeten dat alles gesloten was. Dus andere plannen werden opgeschoven, ergens komend voorjaar ofzo gaan we nog eens terug voor een stedentrip want als Friesland iets heeft dat de moeite waard is dan zijn het al die authentieke stadsdelen van diverse steden wel, die gelukkig aan de sloop- vervang- vernieuwhamgers ontsnapt zijn.
December
Hier moet ik jullie een album schuldig blijven. Het enige album dat er is deel ik niet openbaar omdat het niet mijn album is. Ik maakte het wel maar in opdracht. Het bevat allemaal foto's van kinderen die genieten van Sinterklaas en Zwarte Pieten tijdens de intocht in deze wijk, waarvoor ik dus als fotograaf gevraagd was.
Helemaal leeg echter hoeft dit vak niet te blijven want vorig jaar bevatte immers ook een 'december' ... dus kies ik gewoon een album daaruit:
Daphne en ik gaan al vele jaren op rij meermalen per jaar naar Luttelgeest, voor ons met de auto plm 1,5 uur. Voor iemand die afhankelijk is van het OV is dat een ander verhaal helaas. Karel was er nog nooit geweest en dus wilden wij graag hem laten zien waarom wij daar altijd zo blij worden. Winterdroom dus, zoals dat dan heet in deze tijd van het jaar... het voormalige Orchideeënhoeve dat enkele maanden terug omgedoopt werd naar Pantropica.
Uiteraard zijn deze 12 niet alle albumsvan 2024, die staan HIER , evenals de album van 2023.
* ~ Wat vandaag (on)mogelijk is,
kan morgen (g)een optie (meer) zijn… ~ *
Welkom op mijn nieuwste blogstek sinds maart 2024.
Voel je vrij mij aan te vullen
door je hartje te luchten.
Dank voor je bezoek!
Xieje graag terug!
PS: In mijn menu linksboven vind je meer leuks!
Home
Stukjes
