Ehhhhh zuchtttttt

Wát in de vredesnaam gaat erom in jouw hersenen (vooropgesteld dat je die hebt) als je bedenkt dat een poema een prima huisdier is en helemaal prima samengaat met de kinderen die je op de wereld zet??
Niet dat het me nog verbaast want in onze wereld leven nou eenmaal heel veel idioten die of dom zijn, of egoïstisch of
allebei tegelijkertijd driedubbelinhetkwadraat.
Gelukkig 'mocht' (had nooit nodig moeten wezen maar ja) AAP weer ingrijpen en kon Mikulas gered worden, op een nieuwe weg gezet, op naar een poemawaardig leven.

Men beschreef het zo:
Een poema hoort niet thuis op de bank.
Toch bracht de tienjarige poema Mikulas jarenlang zijn leven door als huisdier. Hij werd ooit als welp aangeschaft en groeide op als onderdeel van het gezin. Hij leefde samen met huiskatten, werd uitgelaten aan een harnas en speelde met zijn menselijke familie. Naarmate Mikulas groter en sterker werd, beseften zijn eigenaren dat ze hem niet meer konden bieden wat hij nodig had.
Ook werden de veiligheidsrisico's steeds groter. Daarom namen ze contact op met AAP.
Daarom brachten we hem onlangs vanuit Tsjechië naar ons opvangcentrum in Spanje.
Daar verblijft hij eerst in quarantaine en bereiden we hem voor op zijn nieuwe leven. Binnenkort delen we beelden van zijn redding!
Dit is een belangrijke stap voor Mikulas, én een herinnering dat wilde dieren niet als huisdier gehouden horen te worden

Wil je AAP helpen, kijk dan even op: https://www.aap.nl/help-mee naar welke mogelijkheden er zijn.

Heb én hou het goed.