Zwijmel Zaterdag #717

Één van de nummers die ontelbare malen gecoverd is is het nummer dat ik hierboven plaatste.

Oorspronkelijk is het een Frans liedje:
Comme d'habitude van Claude François uit 1967.

Ik ben het tegenovergestelde van een francofiel dus ik plaats het origineel niet maar mocht je het willen luisteren klik HIER

Paul Anka (de enige nog levende van deze 3 heren), voorzag het nummer van Engelse teksten voor Frank Sinatra in 1969.

Alhoewel vele covers prachtig zijn en een deel daarvan mij echt kan bekoren en raken, blijft de versie van Frank Sinatra mijn favoriet.

And now, the end is near, And so I face the final curtain. My friend, I’ll say it clear, I’ll state my case of which I’m certain: I’ve lived a life that’s full, I’ve traveled each and every highway, And more, much more than this, I did it my way. Regrets, I’ve had a few, But then again, too few to mention. I did what I had to do And saw it through without exemption. I planned each chartered course, Each careful step along the byway; And more, much more than this, I did it my way. Yes there were times, I’m sure you knew, When I bit off more than I could chew. But through it all, when there was doubt, I ate it up, and spit it out. I faced it all, and I stood tall And did it my way. I’ve loved, I’ve laughed and cried; I’ve had my fill, my share of losing. And now, as tears subside, I find it all so amusing. To think, I did all that, and, may I say, Not in a shy way. “Oh no, oh no not me, I did it my way.” For what is a man? What has he got? If not himself, then he has naught. To say the things he truly feels, And not the words of one who kneels. The record shows, I took the blows And did it my way. Yes, it was my way.

En nu is het einde nabij, En dus sta ik voor het laatste gordijn. Mijn vriend, ik zal het duidelijk zeggen, Ik zal mijn standpunt uiteenzetten, waar ik zeker van ben: Ik heb een vol leven geleefd, Ik heb elke snelweg bewandeld, En meer, veel meer dan dit, Ik heb het op mijn eigen manier gedaan. Spijt, ik heb er een paar, Maar ook weer te weinig om te noemen. Ik heb gedaan wat ik moest doen En ik heb het zonder uitzondering afgemaakt. Ik heb elke uitgestippelde route gepland, Elke zorgvuldige stap langs de zijweg; En meer, veel meer dan dit, Ik heb het op mijn eigen manier gedaan. Ja, er waren momenten, ik weet zeker dat je die kent, Toen Ik heb mijn tanden in iets gezet dat ik niet aankon. Maar ondanks alles, toen er twijfel was, heb ik het opgeslokt en weer uitgespuugd. Ik heb alles onder ogen gezien en ben rechtop blijven staan. En ik heb het op mijn eigen manier gedaan. Ik heb liefgehad, gelachen en gehuild; Ik heb mijn portie gehad, mijn deel van het verlies. En nu, nu de tranen opdrogen, vind ik het allemaal zo grappig. Om te bedenken dat ik dat allemaal gedaan heb, en, mag ik zeggen, niet op een verlegen manier. "Oh nee, oh nee, niet ik, ik heb het op mijn eigen manier gedaan." Want wat is een man? Wat heeft hij? Als hij zichzelf niet heeft, dan heeft hij niets. Om te zeggen wat hij werkelijk voelt, En niet de woorden van iemand die knielt. De feiten tonen aan dat ik de klappen heb opgevangen En het op mijn eigen manier heb gedaan. Ja, het was mijn manier.

Zwijmelen Op Zaterdag ~ #editie 717 op zaterdag 1 augustusi 2026
1 = Marja 17-11-2012 / 04-11-2017 (nr. 1 t/m nr. 260) ~ / ~
2 = Trees 11-11-2017 / 13-07-2019 (nr. 261 t/m nr. 347) - / -
3 = ikzelf 20-07-2019 / 25-01-2020 (nr. 348 t/m nr. 375) ~ / ~
4 = Tasja sinds 01-02-2020 = nr. 376.

Fijn zwijmelweekend iedereen~!

Heb én hou het goed.