WE-300 #13

De 13e WE-uitdaging van Geesje, voor juli, kreeg als thema: VERANDERINGEN
Heb jij nou ook een leuk verhaal in dat thema zonder het woord zelf te benoemen in 300 woorden?
Publiceer het dan op je blog en laat de link ernaartoe achter als je Geesje haar eigen bijdrage leest.

Ergens ooit - als je nog jong bent, onwetend en misschien zelfs ook wel een tikkeltje of twee naïef, kijk je door een roze bril naar de toekomst en komt het geen moment in je op dat het leven wel eens geheel andere plannen met je zou kunnen hebben.

Alles begint met je geboorte.
Kom je gezond en wel ter wereld? Ben je gewenst? Word er van je gehouden? Heb je een veilig thuis? Word je beschermd?

Ongeacht wat er ook gebeurt, zolang je blijft ademhalen leef je verder en in die tijd komt er van alles en nog wat op je pad.

Ergens in je jongere jaren, op een feestje zingt men: "Over 25 jaar..." Je rekent vooruit en bent niet in staat je een voorstelling te maken van hoe jouw leven, hoe jij, er dan uit zal zien, als je nog nog tot de levenden zult behoren.

Als er dan gebeurtenissen plaatsvinden die jouw leven onherroepelijk een andere kant opsturen volgt er logischerwijs eerst verzet in al je vezels, het duurt wel even voordat je je realiseert dat je een andere keuze hebt dan alleen maar erin mee te gaan.
Slikken of stikken?!

Op een zeker moment komt er dan hét punt waarop je je afvraagt:
"Wil ik zó nog tig jaar verder?"

Bij een "JA" ben je klaar.

Bij een "NEE" kun je niet anders dan stil te gaan staan, voors en tegens afwegen om uiteindelijk -weloverwogen- die ene, o zó noodzakelijke, stap te zetten; jouw eigen leven gaan leiden, en niet langer proberen het leven te leven dat anderen willen dat jij leeft,
waarin je sowieso onmogelijk 100% slaagt.

Jouw leven heeft er recht op dat jij het leeft zoals het bij jou hoort.

Jouw leven is van jou! Mijn Leven is van mij! Van niemand anders!

Leef hét!

Heb én hou het goed.