Gered, en dan?

Aandacht voor dierenwelzijn is er nooit genoeg -vind ik dan hè?-. Velen zullen het met me eens zijn en anderen halen hun schouders op en denken/zeggen: nou en? en weer anderen zullen denken/zeggen: mens waar maak je je druk over, het helpt toch niet ... en verzin maar wat nog weer anderen kunnen/zullen denken/zeggen.
Hoe dan ook... nav ik vind, en mijn echtgenoot denkt er wel net zo over maar doet er verder niks mee omdat hij dat aan mij overlaat, probeer ik dus te doen wat ik kan om mijn steentje bij te dragen aan het verbeteren van dierenwelzijn. Dat betekent in ons geval dus adoptie-ouder zijn bij Stichting AAP en daar, waar mogelijk, regelmatig de kleinere huisdierenhelpers wat geld toestoppen, Wilma in dit geval. Al is het nog zo moeilijk, ik probeer het blijvend te kunenn doen, als dat een 'boterham minder' betekent dan is dat maar zo.
Natuurlijk is ook het erover bloggen iets wat ik doe, veelvuldig zelfs... en hieronder komt daarop een vervolg.... vanuit Artis - Amsterdam en deze keer gaat het over apen.

Artis-medewerker Boy reist af naar Kameroen, naar      Ape Action Africa in Kameroen om samen      met lokale experts te bouwen aan een      duurzame toekomst voor apen die gered zijn uit de illegale handel. Nou kan ik wel het hele verhaal knippen daar en plakken hier maar het is veel simpeler om de link ernaartoe te plaatsen zodat jullie zelf kunnen lezen als het jullie interesse heeft... wil je dat, klik dan - - ->H I E R.

Heb én hou het goed.