Zwijmelen Op Zaterdag #690

Dierbaren missen... dat doen we allemaal. Verlies een plekje geven hoort daar bij. Tal van spreuken zijn dan van toepassing: 1) Wat zo diep in je hart zit, kan je door de dood niet verliezen - 2) De hemel is een engel rijker, wij zijn er een verloren 3) Als het donker is, worden de sterren zichtbaar 4) Je bent niet weg, alleen niet hier. 5) Afscheid nemen is met zachte vingers het doosje van voorbij dichtdoen en verpakken in goede herinneringen.. .en zo zijn er velen meer...
Ook ik ervaar gemis, helaas al velen moeten wegdragen en loslaten. Dat geldt ook voor het hele verhaal rond Jeans, dat ik nooit zonder tranen kan vertellen. Jah ik weet dat alles dat ooit begint ook ooit moet eindigen maar dat betekent niet dat je mag verlangen naar 'even terug naar hoe ik me toen voelde'. Wat hij/zij/het voor mij betekend heeft en nog betekent.
Bij gemis is ook veel muziek te vinden, muziek die bemoedigt, die troost, die je raakt... en één van die nummers zat in Jeans 24 in 2014, toen gezongen door Britt Teeling. (vooropgesteld dat ik me dat goed herinner uiteraard want het jaar erna bleek het begin van het einde, bizarre bijkomstigheid dat het hier een jubileumjaar was dat uitbundig gevierd werd, de teloorgang was ingezet en bleek onstopbaar.) Het originees is van Maaike Ouboter...

Je kust me, je sust me
Omhelst me, gerust me
Je vangt me, verlangt me
Oneindig ontbangt me
Je roept me, je hoort me
Je redt en verstoort me
Gelooft me, berooft me
Verstikt en verdooft me
Je ademt en leeft me
Siddert en beeft me
Vertrouwt me, beschouwt me
Als mens en weerhoudt me
Van bozige dromen
Die op komen dagen
De eenzame vragen
van eindig geluk
Met je krullen als nacht
Hoe je praat, hoe je lacht
Hoe je stem zo dichtbij
als een engel verzacht
In mijn dromen doorstromen
Oneindige leegtes
Je remt me, je temt me
Je roert en beweegt me
Ik mis je, ik mis je
Ik grijp je, ik gris je
Ik wil je, bespeel je
Ik roer en beveel je
Om bij me te blijven
in donkere nachten
Om niet meer te
smachten naar jou
Laat me los
Ik moet nu
Alleen
En houdt me vast als
het nodig is
En in gedachten
En ik zoek je in alles om me heen
Maar al denk ik soms
dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen
dat ik je soms mis
Ooh, ik smoor je, bevroor je
Verlos, en verloor je
Weg naar een andere plek
maar ik hoor je
Omarm je, verwarm je
Ik zie je en voel je
Ik aai je, ik streel je
Ik knuffel en kroel je
Je rijpt me, begrijpt me
Verwart en misleidt me
Het schrikt me soms af
Hoeveel ik op je lijk nu
Mijn glimlach, mijn tranen
Mijn liefde met m'n leven
Het spijt me van alles
Kom help en bevrijd me
En laat me los
Ik kan het
Alleen
Maar houd me vast
als het nodig is
In gedachten
En ik vind je in alles om me heen
Maar al denk ik soms
dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen
dat ik je soms mis
Ik kus je, ik sus je
Ik doof en ik blus je
Je blijft heel dichtbij me
Maar in mijn hoofd rust je


Zwijmelen Op Zaterdag ~ #editie 690 op zaterdag 324 januari 2026
 1 = Marja 17-11-2012 / 04-11-2017 (nr. 1 t/m nr. 260) ~ / ~ 2 = Trees 11-11-2017 / 13-07-2019 (nr. 261 t/m nr. 347) ~ / ~ 
 3 = ikzelf 20-07-2019 / 25-01-2020 (nr. 348 t/m nr. 375) ~ / ~ 4 = Tasja sinds 01-02-2020 = nr. 376.



Fijn Zwijmelweekend iedereen! * ~ *





Heb én hou het goed.

36 opmerkingen:

  1. mogge Melody
    een mooie zwjmel
    om ff stil te staan , in gedachte bij hen die er niet meer zijn
    en dan weer verder te gaan

    fijn weekend groet

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mogguh Karulll

      Ja wel hè... vind het zelf ook een prachtig nummer. Zo is het...en te bedenken wat die ander -die er niet meer is- van ons mag verwachten uit liefde en respect

      Verwijderen
    2. hé lukt weer zo reageren
      er is veel-vaak een gedachte als , hoe zouden zij het doen of wat zouden zij er van denken enz enz

      Verwijderen
    3. Ja klopt, ontdekt ik ook al vanochtend...

      Ja klopt... ik ga ervanuit dat zij denken: "doe je best.. .dan ben je goed bezig... " ofzoiets ;-)

      Verwijderen
    4. heb je zeker in je dromen aan het sleutelen geweest :)

      zo iets zal het zijn :(

      Verwijderen
    5. Dat zou zo maar kunnen, dat is geen droom die ik me herinner ;-)

      Ja vast!

      Verwijderen
    6. dus nu dromen dat het HH klaar is als ik op sta :)

      Verwijderen
    7. Hahaa ja dat mag al zal je dan teleurgesteld weer wakker worden, kabouters wonen niet in huizen maar onder bomen in het bos

      Verwijderen
    8. ik zit nu te dromen , moet ff zitten , tot de vloer hier droog is , genoeg gedaan voor een dag
      zal in de ruststand
      als ik weer in het bos kom zal ik ze er eens op aanspreken hihihi

      Verwijderen
    9. :-) Alles op zijn tijd hè, je weet het

      hahah probeer t maar ... en neem je camera mee, heb je gelijk minifotos

      Verwijderen
    10. dat zie ik dan wel weer , liep ff naar de ondergrondse container , de fut is op

      Verwijderen
    11. juist
      morgen zie ik weer , de fiets is nagelopen , bandjes hard accu vol
      nu ik ook ff opladen :)

      Verwijderen
    12. Heel goed... alles op zijn tijd... morgen misschien fietsen, als de ijzel weg is, dat zie ik nu nog niet gebeuren want het is veel gladder nu dan dat het vanochtend was... hond uitlaten is nu al lastig...

      Verwijderen
  2. Iemand is pas "weg" als je hem of haar vergeten bent. We zijn hier zelf maar een poosje.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja klopt. ik zeg soms 'iemand is pas dood als zijn naam niet meer wordt genoemd'.. komt op hetzelfde neer

      Ja hoor... we hebben de aarde maar een fractie van een momentje te leen

      Verwijderen
  3. Heel herkenbaar hoor. Zo blijven ze verder leven in onze gedachten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Des te ouder je word, hoe meer mensen er om je heen wegvallen, ik ben als enige over van familie van mijn kant.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Absoluut waar Edje... en de enigen die ouder waren dan dat ik nu ben waren de wederzijdse ouders... op schoonvader na dan, iederen was verder beduidend jonger maar die afschcuwelijk K he

      Verdrietig Edje! Knuffel van mij

      Verwijderen
  5. Paar weken geleden overleed, een zus(91), paar maanden daarvoor stierf een broer (93).Nog twee zussen te gaan.
    Hoe jammer ik het ook vind, het is de weg van een groot gezin, je accepteert het al voel je wel verdriet af en toe.
    Een voor een vertrekken ze en als jongste blijf je over
    Nuchter denken, dat namen we over van mijn vader.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ohhh bah, gecondoleerd nog. Wat vreselijk, zeker in zo korte tijd. Dat is absoluut waar, maakt gemis wellicht dragelijker, daarover kan ik niet oordelen, heb die ervaringen niet. Dat je als jongste overblijft is evengoed niet een waarheid noch definitie.
      Ja dat is wel een goede eigenschap, daarmee kom je het verst

      Verwijderen
    2. Pa was een boerenjongen en dacht realistisch. Hij had wel begrip maar bleef niet hangen in verdriet.

      Verwijderen
    3. Kan me er iets bij voorstellen, zo was mijn vader ook.

      Verwijderen
  6. Een nummer dat me totaal niet aanspreekt, maar er zijn heel veel mensen die er iets aan, of mee, hebben en dat is mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat kan natuurlijk... smaak verschilt (gelukkig) en er is genoeg om niet tekort te krijgen

      Verwijderen
  7. Ik ken het lied én vind het mooi.
    Het nadeel van ouder mógen worden is dat je steeds meer mensen uit je omgeving moet afgeven. Ik heb het daar vaak moeilijk mee, iedereen wellicht....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan delen we die mening ;-)
      Jah helemaal mee eens... ik denk het wel al zal de wijze waarop voor iedereen verschillen.

      Verwijderen
  8. Ook ik ervaar helaas gemis, vooral van m'n kleinzoon, amper 25 was hij. Een mens moet leren leven met het verlies van dierbaren maar makkelijk is het niet. Ik plantte een olijfboompje in onze tuin ter nagedachtenis aan onze kleinzoon en dit geeft toch een beetje troost.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Erg verdrietig Linda, heel erg!
      Ja dat klopt maar die weg is wel geplaveid met vele obstakels.
      Ah oké mooi, ja dat geloof ik inderdaad wel.
      Wat ik heb gedaan iedere keer is naar mijn favoriet plekje in de natuur rijden...en daar de brieven die ik schreef aan de persoon in kwestie, verbranden en de as laten verwaaien over het land en water.

      Verwijderen