WE-300 #10

De 10e WE-uitdaging van Geesje, voor december, kreeg als thema: Rivierbedding
Heb jij nou ook een leuk verhaal in dat thema zonder het woord zelf te benoemen in 300 woorden? Publiceer het dan op je blog en laat daarna de link achter bij Gees als je haar bijdrage leest.

De herinneringen die ze koesterde aan haar vader, diens vader, en door de verhalen van die twee, ook hun vaderen, hadden haar naar het hier en nu geleid, wanneer ook al weer? Lang geleden, dat wel, maar welk jaar was het nou ook al weer precies geweest, dát herinnerde ze zich niet.
Haar grootvaders pan hing boven de open haard, die van haar vader ernaast. Ze had er zelf gemaakt in haar jongere jaren, de laatsten had ze gekocht, velen hadden de revue gepasseerd tot ze van ellende uit elkaar waren gevallen.
Ze keek naar het groene ding tussen haar vingers terwijl die het zoveeltriljoenste rondje draaide. Het water erin als een soort van draaikolk die alle te lichte materie door de kieren heen wegspoelde, terug water in, langs haar reeds kletnatte knieën. Hoelang zat ze hier al zo eigenlijk? Alle besef van tijd was verdwenen, zo die er al was die dag.

Menigeen om haar heen had haar ál jaren voor gek verklaard... zijzelf echter niet.
Natuurlijk kwam haar ter oog en oor wat men van haar vond maar dat vond ze de klinklaarste nonsen die ze maar kon verzinnen.
Zij zou hen nog wel eens wat laten zien, zij zou iedereen versteld doen staan, wacht maar!!!

Zij wist het 100% zeker, nam beide pannen van de muur. Vandaag ging het gebeuren.

Enkele dagen later stond ze in het kantoor.
Duhuhssss Tanja, deze keer is het echt? Niet weer een portie Fools Gold zoals je ons al zo vaak aanreikte? Geloof ons nou e.i.n.d.e.l.i.j.k. eens, de mijnen zijn al lang geleden uitgeput, velen zijn ervoor gestorven, verdwenen en nooit teruggevonden. Die waterval brengt alleen maar water en pyriet, dat wat je al ......
Plots bleef het stil... Tanja zag iemand stomverbaasd ademhappen... de spreker hervond zijn stem en stamelde: Krijg nou de....

Heb én hou het goed.