Op zoek naar paarse heide... zoals we ook dinsdag deden -wandelend-, gingen we dat vandaag met de fiets doen. Niet naar het zuidwesten van de stad maar de andere kant op naar het noordoosten. Via via via wilden we uiteindelijk uitkomen op het Balloërveld en dat lukte gelukkig, zoals de foto hierboven ook toont.
Lekker vroeg op de pedalen zodat je er wel een beetje vanuit kunt gaan dat je niet hordes mensen zult tegenkomen, wat gelukkig ook bleek, maakte dat we ons alleen op de wereld waanden, heel eventjes waren we Remy.
Onderweg reden we langs
Ballohoeve, we weten dat men daar lekkere koffie schenkt, veel lekkers in de boerderijwinkel verkoopt en je tussen de dieren even tot rust kan komen, het terras was bijna leeg, op enkele -bij de hoeve behorende- campinggasten na en meer fietsers zoals wij. We trakteerden onszelf nog op een paar grillig gevormde pompoenen in mooie kleuren en die liggen nu dan al achter ons huis op een tafel in de zon te stralen.
Via via kwamen we terug de stad ingefietst aan de onderkant... wij wonen aan de bovenkant... dus moesten we ook door het centrum langs Mannes. De ideale kans om even bij hem te gaan staan voor een 'selfie' Nou ben ik zelf 1.76, met gestrekte arm nog langer en als je goed kijkt zie dat ik nog niet eens de rand van de poot naar de borstkas aanraak. Toch wel leuke zulke foto's.
Weer op de pedalen langs een kringloop waar we nog wat leuks scoorden voor de buufs kleinkroost, een deel ervan (tweeling ook nog) is binnenkort jarig namelijk.
Van daaruit door naar huis... de lucht betrok al... ik had de voorspellingen niet bekeken maar was wel blij bijna thuis te zijn. In onze wijk dan net voorbij de ijsbaan op het fietspad vielen de 1e druppels al... en dan weet ik dat het nog zo'n 500 meter is tot ik thuis ben, kortom nog even extra kracht in de knibbels en een beetje besputterd kwam ik thuis, met op de nummer nauwkeurig 27 km op de teller.
Wilde ik natuurlijk de foto's van mijn telefoon op de flap overzetten, kreeg ik de ene foutmelding na de andere. Grmbbbllll. Wat zullen we nou krijgen zeg... Mijn goede humeur smolt als sneeuw voor de zon. Nadat de flap op de grond belandde omdat ik hem een boze duw gaf... en ik hem weer oppakte, deed ie ineens wat ie moest doen... krijg nou 'jeweetwel'.. Het lukte dus probleemloos, boos worden helpt best wel eens *grijnsssss. Zoals dus tegenwoordig gebruikelijk, de foto's naar MyAlbum. Klik op het album hieronder om het album te openen:
Heb én hou het goed.