Begrijpend lezen

Luiheid doodt Ambitie
Boosheid doodt Wijsheid
Angst doodt Dromen
Ego doodt Groei
Toorn doodt Genade
Drift doodt Geduld
Jaloezie doodt Vrede
Twijfel doodt Vertrouwen

Lees het nog eens, van achteren naar voren...

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Een buddy voor Buddy

Al vele jaren ben ik (beter gezegd natuurlijk, wij=man en ik) donateur bij Stichting AAP. Met een beduidend lager inkomen sinds man met pensioen is was het sleutelen om eea rond te krijgen en voerde ik vele bezuinigingen en opzeggingen door. 2 doelen die wij maandelijks steunen bleven, Stichting AAP is er één van. Tussendoor komt er wel eens iets voorbij waar dan een bedrag(je) heen kan/gaat.

Vandaag dus bijv. kwam een verzoek die ik niet kon weigeren...

Buddy’s nare verleden heeft diepe littekens bij hem achtergelaten. Hierdoor vertoont hij afwijkend gedrag en zal hij de rest van zijn leven bij AAP blijven. We verzorgen hem met liefde.
Wie bij AAP op bezoek is geweest heeft Buddy misschien wel eens gezien. Hij bonkt met zijn sterke lichaam hard tegen de wand van zijn verblijf, rent heen en weer en klapt luid. Kom je echt te dichtbij, dan bekogelt hij je met uitwerpselen. Dat lijkt in eerste instantie misschien leuk of grappig, maar dat is het niet. Bezoekers, zelfs op afstand, kunnen hem van slag maken.
Van circustent naar afvalverwekingsbedrijf
Zes jaar lang zat chimpansee Buddy opgesloten in een kaal hok bij een afvalverwerkingsbedrijf. Eerder werd hij door de Spaanse autoriteiten uit een circus weggehaald, samen met een vrouwelijke chimpansee, Dana. Op het terrein van het afvalverwerkingsbedrijf werden ze ‘tijdelijk’ ondergebracht. Maar tijdelijk werd jarenlang. Zes jaar niets om mee te spelen of in te klimmen en geen beschutting tegen de winterkou. Hun ‘voeding’? Blikjes sinas, junkfood en etensresten. Het personeel gaf hen zelfs sigaretten om te roken als een soort vermaak. Onvoorstelbaar, maar waar. Ondanks de toegewijde inzet van meerdere instanties duurde het veel te lang voordat AAP ze eindelijk kon redden. Helaas kwam de hulp voor Dana te laat: ze overleed in de laatste winter voor hun redding, van de kou. Buddy bleef alleen achter.

Inderdaad 'ken' ik Buddy... ik was er immers al meermalen, met vele mensen rondleidingen gedaan om hen te laten zien hoe belangrijk een bijdrage -elke bijdrage- is. Vooral jaren terug wilden de mensen in mijn kringetje wel eens zien waar mijn paketten met lakens, dekens, handdoeken, petflessen etc belandden en waarom ik er over bleef 'zeuren'.. Met sommigen was ik er al meermalen, waaronder dan ook Daphne. en in 2023 lieten we het Karel zien die toen ook heel gul over zijn hart aaide en sindsdien ook donateur is.

Kortom... al hoe triest het verhaal hierboven ook... ik maak uiteraard heel graag ruimte op mijn blog vrij om Stichting AAP te promoten want ook al komt er maar 1 euro door binnen dan is dat al winst. Je kunt een 'buddy' voor Buddy worden, zowel op regelmatige basis maar ook eenmalig. Wil je weten hoe dat in zijn werk gaat... kijk dan even op DEZE PAGINA.
Stel dat je nou denkt... "dat wil ik wel maar eigenlijk wil ik liever eenmaal iets voor Buddy doen en dan ook iets -al dan niet eenmalig of vaker- voor andere dieren... dát kan natuurlijk ook... kijk maar eens HIER. Denk hierbij bijv aan donateurschap op maandelijkse basis, of schenken uit erfenis, of producten opsturen... wat ook maar...

Bij AAP is men er blij mee... en ik natuurlijk ook, je krijgt mijn eeuwige dank bovendien. *glimlach, zuinig op zijn want daar ben ik niet zo scheutig mee.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Zing Zo #663

Limerick op Zondag ~ sinds 29 januari 2012 ~ Editie #663 ~ op Zondag 17 augustus 2025

Vandaag nog maar één nachtje slapen Niet vroeg op, niet in auto gapen Naar waar wij heen gaan? Zie dit kasteel staan Kerkrade dus en dinsdag apen.

Het is alweer 3 jaar geleden Dat wij naar 't verre zuiden reden Ook in een hotel Ik weet zelfs nog wel hoe mijn ogen in bed dichtgleden.

Jurk en jas worden nog gedragen  maar tas en haar? Voorbije dagen Ook zandbeelden weg, maar dat is geen pech, zulk moois blijft bezoekfoto's vragen.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Bijna dan...

21 juli schreef ik in DIT blogbericht over de dierenparken in ons land die als 'enige' bepaalde diersoorten in de collectie hebben. Die verschillen maken deel uit van de redenen waarom je een park wel /niet meer/minder gaat bezoeken, afgezien natuurlijk van de afstand die je ervoor moet overbruggen en de kosten die ermee gepaard gaan.
Één van die parken die ik noemde is Gaia-Zoo in het Limburgse Kerkrade. Een park dat al lang op ons verlanglijstje stond maar we pas in 2022 bezochten toen er een zandsculpturententoonstelling werd georganiseerd én we het koppelden aan een bezoek aan park in Duitsland dat ook op ons lijstje stond.

Als dan één en ander weer samenvalt kan het dus gebeuren dat zo'n park onverwacht sneller dan gedacht op de agenda komt. Een overnachting in een hotel winnen bijvoorbeeld en als je dat dan ook nog kunt koppelen aan geliefd gezelschap en aan alle randvoorwaarden prima voldaan kan worden is de voorpret van zo'n feestje dan compleet.
Maandagmorgen brengt J mij naar Emmen, scheelt mij 3 kwartier concentratie om te kunnen sturen, en in het Emmense wordt de stoel achter het stuur door hem verruild met Daphne. J stapt dan weer in haar auto, met Mika de hond, en rijdt terug naar Assen. Zoon moet werken dus de hond is dan ook niet alleen. Daphne en ik tuffen dan als de wiedeweerga de grens over... gaan daar wat boodschappen halen, met name de benzinetank vullen natuurlijk, terwijl we op weg zijn naar het zuiden. Over Nederlandse wegen zou ons dat -zonder oponthoud- een dikke 3,5 uur kosten. Zoals jullie wellicht uit het nieuws hebben opgepikt, gaat men op tal van plaatsen aan de weg werken, waaronder dus ook de a28, die voor ons essentieel is op weg naar het zuiden, als ook de a27, het vervolg van de a28. Al met al zou dit dus een mega tijdsverlies opleveren. Door via Duitsland te reizen is de kans op tijdsverlies beduidend kleiner, alleen al vanwege het feit dat je daar niet gebonden bent aan 'maar' 100km per uur, bij normaal weggebruik is het vanuit Emmen evengoed nog 3,5 uur.
Eenmaal in Kerkrade is het dan op zoek naar het hotel -Kasteel Erenstein- en natuurlijk dat gezelschap dat ik al eerder benoemde. De tas naar de kamer brengen en op ons gemakkie effe kijken in het hotel en de tuinen etc. Dan ergens een happie eten en uiteindelijk dan tussen de lakens zodat we de volgende ochtend, fit, fris en fruitig rond openingstijd bij het park kunnen zijn en alle tijd hebben om dat op ons gemakkie te bewonderen waarna we dan de thuisreis weer aanvaarden en de bestuurdersstoel van onze auto op een zeker moment een andere bezitter krijgt, en Daphne natuurlijk haar auto met hond weer op haar thuisbasis kan aantreffen.
Dieren dus ... dieren die alleen in Gaia Zoo leven...

Europese Nerts sinds 2005
Geelvoetrotswallaby sinds zomer 2025
Siezel (Europese Grondeekhoorn) sinds 2009
Veelvraat sinds 2010 M = ? = ?/-??-???? M = ? = 10-02-2025 V = ? = ??-??-???? V = ? = 10-02-2025 V = ? = 10-02-2025

Uiteraard hopen we op goed weer maar ook dat we deze dieren -en alle andere bjoeties die er wonen- voor de lenzen krijgen. Nou eerst maar even de spullen vergaren, tas zoeken, batterijen & powerbank opladen, cameratas checken en waarnodig aanvullen... en dan op naar het zuiden, over 2 nachtjes dan hè.

. Bjoeties zoals bijvoorbeeld (vooropgesteld dat mijn info klopt uiteraard) :
Giraffes: Bakari en zijn harem, Twiga, Nandi, Eura, Synia en de laatste van 8-aa-2023, wiens naam ik nog niet weet. 
Gorillas: Lomako met harem en groepsleden: Mkongo - Dalila - Zola - Nala - Loango en Mosi
Neushoorns: Thabo, Abebi & Wazi
Dwergnijlpaarden: Dikael & Torpedo
En dat zijn dan nog maar een paar soorten... afgezien van de dieren is het park qua natuur ook een bjoetie!! Het weer voorspelt veel goeds dinsdag dus ik ben nu al blij dat er ook genoeg schaduwplekken zullen zijn én als kers op de taart, maandag beginnen in het zuiden de scholen weer als ik het goed heb begrepen dus de kans op veel kinderen / schoolreisjes is niet zo reusachtig groot.

Ik plukte nog even mijn losse harde schijf uit de kast en haalde het album van juni 2022 terug en zette dat weer online... wil je dat bekijken, (400 foto's) klik dan op de foto hieronder (baby-giraf dus van november 2023 wiens naam ik nog niet weet):

Fijn weekend iedereen in ieder geval gewenst. 

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Foto Vrijdag

Photo Friday (start=2002) ~Thema 15 augustus 2025: ~ Backroad = Zijweg

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

6 Woorden met 1 Beeld #7.5

Maandelijkse Foto- en Schrijfuitdaging 6 Woorden met 1 Beeld ~
Editie #7.5 ~ augustus 2025 ~ Thema is: (het) Lot
Lees / Kijk je ook even bij: Marion en Geesje en - - - - - jou?
*Editie 1 = Gestart op 16 april 2011 bij Joke - *Editie 2 = bij Marion per 21 februari 2013 - *Editie 3 = Sinds 27-8-2020 bij mij. Editie 7 sinds 14-4-2025

De keuze gemaakt, het verzet gestaakt.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Bijzondere Baby

Nou is natuurlijk elk jong dat geboren wordt een 'bijzondere baby'... maar toch

Op dinsdag 5 augustus werd een olifantje geboren... niet een Aziaatje noch Afrikaantje maar een Bosolifantje. Die soort kennen we in Nederland niet. Oorspronkelijk komt deze olifantensoort -de 3e van 11 ooit die nog bestaat op onze planeet- alleen maar voor in de regenwouden van Afrika.

De bosolifant is kleiner en donkerder dan de afrikaanse / aziatische savanne-olifant.***
De oren zijn ronder en de slagtanden zijn recht en omlaag gericht in plaats van naar voren gebogen. De bosolifant heeft vijf tenen aan de voorpoten, vier aan de achterpoten. Hij wordt drie tot vier meter lang, met een staartje van 50 tot 120 centimeter. Mannetjes worden groter dan vrouwtjes. Een bul wordt 1200 tot 3500 kilogram zwaar en 170 tot 280 centimeter hoog, een koe wordt 900 tot 3000 kilogram zwaar en 160 tot 240 centimeter hoog.

De in het wild in 1999 geboren May (ook wel Mei genoemd) kwam in 2001 naar de Zoo van Hiroshima, Japan. Daar leeft zij samen met Taka, ook geboren in 1991. die sinds 2005 in het park in Hiroshima woont.
De info die ik had over het vaderschap blijkt niet te kloppen..
met dank aan JvG dus een correctie op deze plek:
De kleine van May is weldegelijk een zuivere Afrikaanse bosolifant. Hiroshima kreeg in 2022 namelijk een mannelijk dier genaamd Dai uit Akiyoshidai Nature Zoo Safari Land en laat hij nu net de vader zijn van het jong... (tevens excuses voor onjuiste info)..
Hoe de boreling heet is mij nog niet bekend, net als het geslacht. 

De bosolifant komt in ons land niet voor, sterker nog, ook in Europa niet. Een geboorte is sowieso een uitzondering dus in Japan is men ontzettend blij, logisch natuurlijk! Naar verluidt is dit kalfje ook de 1e ooit in gevangenschap geboren. 

Voor zover bekend leven er in totaal  59 bosolifanten in een dierenpark dan wel een wildpark of reservaat.  May & Dai leven normaliter in 2 verschillende parken maar zijn voor de paring bij elkaar gezet en gelukkig met mooi resultaat.. .deze baby is de 60e boselefant op de hele wereld, althans in soort van gevangenschap, afhankelijk van de locatie.  Er zijn dus 2 groepen die in wildparken leven ... 1 groep van 19 dieren (in Congo) en 1 groep van 29 (in Kameroen) dieren. Dan blijven er 11 dieren over op de lijst van levende dieren, Can in de Ivoorkust, Kani, Mina en Achtaum in Indië, Kadin en Doudjatou in Kameroen, Dai en May in Japan, Savu in Tsjaad, Bagdad in Gabon en Majda in Marokko. 

***=Een mannelijke Afrikaanse savanneolifant kan een schouderhoogte van 3 tot 4 meter bereiken en 6.000 tot 7.000 kilogram wegen. Vrouwtjes zijn iets kleiner. Afrikaanse olifanten hebben grote oren, een lange slurf met twee vingers aan het uiteinde en lange slagtanden.
***= De Aziatische olifant, ook bekend als de Indische olifant, heeft een schouderhoogte van 2 tot 3,5 meter en kan een gewicht bereiken van 2.000 tot 5.500 kilo. Mannetjes zijn doorgaans groter dan vrouwtjes. Hun lengte kan oplopen tot 6,4 meter.

AANVULLEND:

Plaknachten zijn ergens goed voor... dieper het internet in, langduriger zoeken om info te vinden en die weer te checken... Het klopt dus dat  Taka ook in Aza Zoo in Hiroshima woont... Hij is een afrikaanse bul en werd geboren op 29 mei 1991 , kwam 10 maart 2005 uit Himeji Central Park Zoo in Himeji, Hyōgo, Japan.  Het nu geboren kalfje is dus 100% bosolifant én de 1e geborene ooit in Japan maar haar vader is Dai, die hiervoor speciaal aan het park uitgeleend werd.  De correcte aantallen heb ik inmiddels ook gevonden, staat verder naar boven... de baby is nr. 60. 

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Baby-Duo

Met een plaatje van een plaat van Cindy, een foto van de kersverse moeders in Eindhoven Zoo, dat in onze agenda's staat op 6 oktober as.
Eindhoven Zoo in Nuenen/Mierlo dus.... voor ons een rit van 2,5 uur bijna (excl vertraging door verkeer enzo) maar wel de moeite waard want het park is dan wel niet zo heel groot maar de laatste tijd wel enorm in de verbouwing.. .bovendien is er ook een mooie olifantengroep waarvan een deel de wortels in Emmen heeft.
Het is alweer een paar jaar geleden dat we er waren en we benoemden het al een aantal keren dat we er hoognodig weer heen moesten maar het bleef er telkens bij geen datum te prikken.
Nu met de 2e chimpanseebaby erbij werd het de hoogste tijd een datum te prikken en dat deden we dus ook vorige week.Tzt komt er dus wel een verslag met foto's etc want eerst staan Gaia Zoo (as dinsdag) en Pairi Daiza in de agenda's.
Deze foto van de dames wilde ik jullie in ieder geval niet onthouden.
Mama Jozi dus van 3 juli 2010 met zoon Akilo van 16 juni 2025 en
mama Jana van 11 januari 1986 met haar boreling, naar verluidt een meisje, van 30 juli.

We verheugen ons erop.. dat snappen jullie vast wel.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Aukjes Van Onderen #33

Wekelijks Foto-Uitdaging  Aukjes Van Onderen ~ sinds 1 januari 2025 #33 op Woensdag 13 augustus 2025

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Het blije -én warme- dorp

Rotterdam dus... het blije dorp... oftewel Blijdorp... stond op de agenda gisterenmorgen. Toen ik om even voor 6.30 de ogen opende kon ik de wekker uitzetten, die enkele minuten later ingesteld stond. Voor de verandering moest ook mijn vechtgenoot zo vroeg op want hij zou met mij naar Beilen rijden om aldaar in Daphnes auto te stappen en met Mika terug naar Assen te rijden. Onze zoon moest werken dus dan de hond de hele dag alleen laten is natuurlijk geen optie. Daphne en ik tuften door en al snel begrepen we dat het 'rustig' op de weg was. De standaard extra tijd die we altijd toevoegen aan de lengte van een reis -en bijna altijd ook broodnodig hebben- bleek vandaag totaal overbodig, nou ja zeg. IPV kwart voor elf kwamen we om kwart over tien aan en dat leverde ook weer het voordeel op dat we al in de 3e rij auto's konden parkeren ipv in het midden of achteraan, wat na een hele dag sjouwen -zeker als het zo warm is- best een heel eind is vanaf de in- en uitgang.

Terwijl we bij de auto vandaan, richting de ingang, liepen, bliepte mijn gsm en meldde Margriet dat ze er was. Na een 'wij ook', vonden we elkaar al snel en weer even later waren we binnen, op naar de koffie en wachten op de rest. Op het terras met een drankje en wat lekkers was het prima toeven, even later voegde Karel zich bij ons waarna Daphne nog wat extra stappen zette om de puzzels naar de auto te brengen die Karel voor mij mee had gebracht, en onderweg ook gelijk 2 parkeerkaartjes te scoren voor Margriet en ons want via Karels abonnement scheelde dat een fors bedrag. Gezellig kletsend wachtten we vervolgens op Marion en haar vriendin Giovanna. Na nog een drankje gingen we dan op weg. Het was niet echt druk maar toch waren er genoeg mensen op de been. Het park is groot zat dus dat verspreidt zich dan al snel weer.

We liepen op ons gemakkie, her en der stilstaand, foto's maken, kletsen, op elkaar wachten, etc, je kent het wel. Ook vliegen zo dan de uren om en al snel bleek het rond de klok van 1 en rammelden onze magen... maarrr dat moest nog heel even wachten want we waren precies daar waar enkele van onze favorieten zich volop lieten bewonderen....

En die hadden op hun beurt gezelschap van één onzer andere favo's:

Het eten viel er zeer smakelijk in, de warmte nam toe en het energie bij ons af. Op zeker moment was het tijd voor Margriet om afscheid te nemen en nadat we dat gedaan hadden ging zij de ene kant op en wij de andere, op naar de olifanten natuurlijk maar eerst de tijger... daarna zouden we dan op het daarbij gelegen terras een drankje doen. Tja, die driedubbele vlieger ging niet op. De olifanten stonden onder een soort van afdakje in de schaduw (geef ze es ongelijk) en lieten zich verder niet zien. Ook tijger geram sloop letterlijk dusdanig door de bossage dat we hem ook niet spotten. Wel ving ik nog 2 motten die rondfladderden en kennelijk de uitgang niet konden vinden, die hielp ik op weg de vrijheid in. Op naar dat drankje... ehhhhh dus niet... terwijl Daphne, Marion en Giovanna de toiletten ingingen voor een pitsstop en ook de waterflessen te vullen liepen Karel en ik door naar De Bazaar om aldaar bij de buren dan, een drankje en ijsje te halen. Even later voegden de dames zich weer bij ons en nadat we onze verkoelende lekkernijen (alhoewel verkoelend, ik had koffie) naar binnen hadden gewerkt liepen we terug naar voren (of achteren, het is maar hoe je het bekijkt... als voren de stads ingang is en de parkeerplaats de achteringang of andersom). Marion en Giovanna wilden nog even de shop in alvorens zich weer richting de trein te begeven die ze graag op een zekere tijd wilden behalen. Karel, Daphne en ik wilden het Oceanium uiteraard niet overslaan en gingen dus daarheen, nadat we van de dames afscheid genomen hadden, zij linksaf de shop in, wij rechtsaf naar de aquaria.

Na een bezoek aan oa ook de Tweevlek Koraalduivel vonden wij het ook wel genoeg voor vandaag. Daphne en ik namen afscheid van Karel die richting de trein ging en wij stapten de auto in op weg naar huis. Ondanks dat het stukken drukker was van eerder die ochtend hadden we geen oponthoud. Behalve dan een paar kilometers voor Zwolle (vanaf Amersfoort gerekend) alwaar men aan de weg werkt en al 'eeuwen' de banen versmald zijn etc dus je je tempo moet minderen. Ik had J geappt hoelaat we verwachtten in Beilen te zijn en dat hoefde ik gelukkig niet te wijzigen. Toen we daar aankwamen stond hij er al en na weer een afscheid, het laatste die dag, ging Daphne met haar auto en MIka richting het Emmense en liet ik J ons naar huis rijden, hoe fijn dat ik dat zelf niet hoefde te doen! Eenmaal weer thuis had ik geen puf meer. Ik paste nog wel mijn puzzelpagina's aan want Karel had mijn aantal weer met 3 laten toenemen. Het totaal staat nu op 190... g.e.w.e.l.d.i.g. natuurlijk. Ook zette ik de foto's nog op de pc en plukte er een paar 'mislukte' tussenuit. Er blijven 170 over en die staan zoals altijd in een album. Wil je die foto's bekijken klik dan op de foto hieronder...

Na een bakkie koffie en beker thee... en een paar geroosterde broodjes was mijn lampje weer ietsjes opgelicht, genoeg om de trappen in ons huis te bestijgen en in bed te duiken na de nodige tussenliggende acties uiteraard (dat julle niet denken dat ik met klaren aan en vieze voeten mijn bed inspring ofzo) .
Inmiddels is het dinsdag... hier al weer het eea gedaan, dieren weer tevreden, wij hebben ontbijt achter de kiezen en nu maar rustig aan de dag overleven. De blog met mijn verhaal over gisteren staan, de foto's in hun album ook... en de andere bloggers zullen vast ook nog wel het eea schrijven neem ik aan. Karel kun je vinden op: https://fietszwerver.wordpress.com, Marion kun je vinden op https://doldriest.com en Margriet vind je dan op https://margrietschoice.blogspot.com.
.
Rest mij jullie allen een fijne dag te wensen... pas op jezelf, en op elkaar... en zoals het nieuws zegt± `blijf drinken, vooral de ouderen en kwestbaren...´.
Laat mij dan die halfbakken incomplete waarschuwingen nog even aanvullen.... blijf drinken, ja natuurlijk, maar hou dat bij water en of thee hoofdzakelijk. Drankjes met suiker zijn fout en die met alcohol natuurlijk al helemaal. Blijf ook uit de zon, lukt dat niet smeer je dan in maar ook dat weer niet te dik want je huid en lichaam hebben wel de vitamine D etc nodig die alleen maar de zon te halen zijn!! Met andere woorden... volg je hart want dat klopt.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Tegenstelling #753

Tegenstelling  Wekelijkse Foto-Uitdaging op dinsdag:
Editie #753 op 12 augustus sinds 2 maart 2011 - Thema: Bescheiden - Onbescheiden
Thema #754 op 19 augustus = Mannelijk - Vrouwelijk
Bekijk je ook de bijdrages van: Ferrara & Vonnie

(Ramzes -2015- in Dierenpark Amersfoort nam heel 'onbescheiden' het aanwezige eten in beslag nadat zijn harem; zusjes Zaila en Sabi -2016- hun magen hadden gevuld en hem 'bescheiden' zijn gang liet gaan...)

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Zing Zo #662

Limerick op Zondag ~ sinds 29 januari 2012 ~ Editie #662 ~ op Zondag 10 augustus 2025

Vandaag nog maar één nachtje slapen Dan vroeg opstaan, in auto gapen Naar waar wij heen gaan? Zie deze poort staan Erachter bevinden zich apen.

Bezoeken Nivi en Wolodja  Hopelijk mooie foto's opsla Hun verblijf verbouwd Nieuw deel houdt hen koud Hen nog zien, als de wiedeweerga.

Maxi en Radjik, olifantbullen laten zich hier nog niet onthullen Marion, Margriet, 'k vergeet Karel niet, Giovanna en wij gaan vast "SMULLEN"

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder

Knuffel-Beren

Minimaal 1x per jaar bezoeken we Ouwehand's Dierenpark te Rhenen. Om tal van redenen een plek waar ik (maar dat geldt zeker ook voor Daphne en Karel) graag vertoef. Één van die redenen is het Berenbos. Dit bos startte in 1994 als gevolg van een samenwerking tussen het park en Stichting Bears in Mind. Er was (nog steeds) immers veel leed en een veilige plek om te re-beren was meer dan nodig. De 1e beren heetten Koröglû, Bora en Fiona en kwamen uit Turkije, zij werden opgevolgd door vele, vele beren meer.
Op dit moment zijn er nog 7... de laatste die overleed was Taras, hij brak een poot en die breuk was te gecompliceerd om hem nog een waardig leven te kunnen bieden, men moest hem dus loslaten. De stichting heeft op haar website een deel waarop men de beren die nu nog in Rhenen leven voorstelt en dat neem ik graag even over want aandacht voor het dier in nood is er nooit genoeg. (foto's zijn dus NIET van mij maar WEL aanklikbaar)...

UPDATE 30 SEPTEMBER 2026... Bjorna is ingeslapen vanwege div. klachten.

Dit project is in 1993 gestart en al meer dan 30 jaar biedt Het Berenbos een veilig thuis voor (tot nu toe – 2025) in totaal 36 bruine beren. Beren kwamen van circussen, privécollecties, theaters, de filmindustrie, erbarmelijke dierentuinen tot beren die naast een restaurant of tankstation werden gehouden. Helaas worden beren in gevangenschap gevonden onder veel gruwelijke en vaak beschamende omstandigheden.
Pesho is geboren in 2002 in Bulgarije en sinds 16-05-2014 in het Berenbos. Herkenbaar aan zijn mooie donkerbruine vacht en ronde kop, hij is middelgroot. Hij kwam op 16 mei 2014 samen met Maria naar Rhenen. Sinds 2002 leefde hij in een betonnen bak in ‘Kormisosh’, een (voormalig) fokstation voor de jacht in Bulgarije. In 2023 ging hij voor het eerst samen met Mincho in winterslaap. Hij is vaak met Mincho samen in het Berenbos te vinden.
	Björna werd geboren op 04-01-1994 in Zweden en kwam op 15-07-1994 naar Rhenen. (Één van de eersten dus!). Björna is een ondeugende beer die vroeger veel rende en speelde, nu doet ze het wat rustiger aan. Herkenbaar aan: haar peper-en-zout-kleurige vacht, een wat spitse snuit en lange poten. Björna kwam in juli 1994 als speelkameraadje voor de ijsbeerwees Huggies naar Rhenen. Al snel is Björna naar Het Berenbos verhuisd. Huggies is uiteindelijk in 1999 naar een dierentuin in het Zweedse Kolmarden gegaan. Enkele jaren later kwam Huggies weer terug naar Rhenen, samen met haar jong Freedom. Björna gaat graag haar eigen gang, maar kan het goed vinden met Dadon. Toen Tory, Wolke en Axel nog leefden behoorden zij ook tot haar favorieten.
Kiriusha werd geboren in 1998 in Oekraine, zij kwam naar Rhenen op 4-4-2022. Herkenbaar aan: “Kiri” is een kleine beer met ronde oortjes. Kiri heeft haar eerste zes jaar ‘gewerkt’ in circus Shapito in Oekraïne. In 2004 werd ze aan het recreatiecomplex verkocht omdat ze te gevaarlijk voor de show zou zijn geworden. Ze werd weggestopt in een klein kooitje waar ze in leven werd gehouden door haar afval uit het hotel te voeren. Bears in Mind redde haar 18 jaar later uit deze vreselijke omstandigheden. Kiriusha vertoont nog af en toe stereotype gedrag als gevolg van haar traumatiserende verleden. Inmiddels geniet ze volop van haar leven in Het Berenbos en is ze regelmatig bovenop de waterval te vinden, van waar ze uitstekend zicht heeft op haar omgeving!
	Malysh werd (geschat) geboren in 2013 in Oekraïne en kwam op 29 oktober 2021 naar het Berenbos. Herkenbaar aan: zijn formaat. Malysh is echt ‘een beer van een vent’! Hij is flink aan de maat en heeft een mooie donkere vacht. Zijn kop is wat lichter van kleur. Samen met Ljalja 1996/2024 kwam Malysh eind oktober 2021 na maandenlang wachten naar Het Berenbos. Met behulp van de crowdfunding ‘Beregoeiereis’ zijn Ljalja en Malysh gered uit de kinderspeeltuin in Oekraïne waar ze jaren hebben gezeten. Hier leefden ze in een kaal, betonnen hok met tralies, kregen ze slecht eten en zaten ze in hun eigen uitwerpselen. Op 10 december 2021 mochten ze na hun quarantaineperiode hun eerste stappen zetten in Het Berenbos! Malysh is een dominante beer waar de overige beren in Het Berenbos respect voor hebben en voor uit de weg gaan!
Mila werd in 2015 geboren in Bosnie en woont sinds 5-10-2022 in Rhenen. Herkenbaar aan: Mila is een kleine beer en houdt van klimmen. Bij aankomst in het binnenverblijf in Het Berenbos klom zij gelijk in het hek. Zij was niet anders gewend in haar kleine verblijf in Bosnië. Waarschijnlijk is haar moeder doodgeschoten en is zij als weesbeertje in privébezit gekomen. Het privé houden van beren is verboden en Mila werd in beslag genomen door de Bosnische autoriteiten. Mila is een energieke berin die het gehele bos onderzoekt. Ze is sociaal en regelmatig te vinden in gezelschap van andere beren.
	Mincho werd geboren in 1993 in Bulgarije en kwam op 26 juni 2015 naar het Berenbos: Herkenbaar aan: zijn compacte bouw en vierkante kop. Toen hij net in Het Berenbos was had hij een opvallende vacht met een oranje gloed. Inmiddels is zijn vacht weer helemaal donker geworden. Net als Maria en Pesho komt Mincho uit ‘Kormisosh’, een (voormalig) fokstation voor de jacht in Bulgarije. In juni 2015 kwam Mincho samen met Keta naar Het Berenbos en kwam er een einde aan de berenhel Kormisosh. Alle beren daar hebben nu een beter leven gekregen. Bijzonderheden: Mincho heeft een apart loopje en hij houdt ook erg van graven. Hij loopt veel door Het Berenbos op zoek naar noten en is nog erg gehecht aan de quarantaineruimte waar hij bij aankomst verbleef. In de winter van 2020 is hij voor het eerst een kuil gaan graven, in 2023 ging hij voor het eerst samen met Pesho in winterslaap. Hij is vaak met Pesho samen in het Berenbos te vinden.
Roza werd geboren in 2020 in Oekraïne en geniet in en van het Berenbos sinds: 10-5-2025. Herkenbaar aan: Lichte vacht. In het kleine dierentuintje in het oorlogsgebied in Donetsk Oekraïne, leefde zij samen met mannelijke beer Taras (kwam mee naar Rhenen maar moest ivm een gecompliceerde breuk in juli ingeslapen worden helaas), in een klein verblijf van beton en tralies. Deze omstandigheden waren al ongeschikt voor een beer en toen dit Zooparc in oktober 2024 geraakt werd door raketten, moesten deze beren direct gered worden. Roza en Taras konden direct tijdelijk opgevangen worden in het westen van Oekraine voordat zij in mei 2025 naar Het Berenbos kwamen.
Wat ik hierboven niet benoemde, zijn de namen van de mensen / bedrijven die deze beren geadopteerd hebben waardoor er geld binnenkomt om de zorg voor hen te garanderen. Zoals met elk goed doel is ook hier geld (helaas) één van de grootste sleutelwoorden, het is zó nodig, het is zó nooit genoeg aanwezig.
De 36 beren die naar Rhenen kwamen en daar hun laatste dagen sleten (incl 2 die verhuisden naar Duitsland en de 8 hierboven genoemd )
Axel: 1994 - †-3.2002 Batir: 1994 - ? Bora: 1994 - †-6.2006 Bjorna:1994 - - - - - Brigitta: 2003 - ? Bruce: 2009 - ? Dadon: 2004 - †-10.2024 Diesel : 2007 - †-6.2021 Duuk: 2007 †-02.2015 Fenja: 2021 -  - †-6.2005 Fiona: 1994 - ? Geert: 1975- ? - 2014=skelet=Karpatica Igor: 2007 - †-7.2025 Jo: 1993 - ? Keta; 2015 - †-8.2019 Kiriusha: 1922 - - - - - Koröglû: 1994 - †-7.2006 Ljalja: 2021 - †-7.2024	Mackenzie: 1993 - †-7.2015 Maria: 2014 - †-11.2023 Mincho: 2015 - - - - - Malysh:2021 - - - - - Mascha; 1994 - †-6.2017 Mila: 2022 - - - - - Nelly: 1993 - †-12.2016 Niki; 1994 - †-6.2018, Pepe: 2009 - 2010 (verhuisde Duitsland) Pedro: 2009 - 2010 (verhuisde Duitsland) Pesho: 2014 - - - - - Ronja: 2009 - †-12.2012 Roza:2025 - - - - - Taras 2025 - †-7.2025 Tory: 2000 - †-11.2020 Trudy 1975 -? Wolke: 2000 - †-6.2021
De volgorde van aankomst in het park in Rhenen was t/m mei 2018: Geert, Trudy, Jo, Nelly, Mackenzie, Mascha, Batir, Niki, Koröglû, Bora, Fiona, Bjorna, Tory, Wolke, Axel, Fenja, Ljalja, Brigitta, Dadon, Duuk, Diesel, Igor, Bruce, Ronja, Pepe, Pedro, Pesho, Maria, Keta en Mincho. Daarna volgden nog Malysh in 2021, Mila en Kiriusha in 2022,Taras en Roza in 2025
Men noemt het getal 36 met als getal 34 in januari 2025. In mei kwamen Taras en Roza, Taras is helaas al overleden. Ik kom uit op 35 dus ik mis er 1 (zoek nog even verder OPGELOST, LEES UPDATE BENEDEN)
t/m mei 2018 is het verhaal dus als volgt: Geert woonde sinds 1975 samen met Trudy in Ouwehands Dierenpark. In juli 1993 werden ze in Het Berenbos losgelaten.Jo kwam uit de berenkuil van Maastricht. Jo was een oudere, goedaardige beer die veel sliep. In augustus 1993 kwam Jo naar Het Berenbos. Nelly en Mackenzie kwamen uit Bosnië en samen met de vorige drie, waren deze vijf beren de eerste groep beren in Het Berenbos in de zomer van 1993. Nelly was een typische kleine beer, en had haar hele leven bij zigeuners gewoond. Mackenzie, het beroemde Berenbos icoon, kwam uit het oorlogsgebied in Bosnië waar hij uiteindelijk door VN troepen onder leiding van Generaal Mackenzie bevrijd werd. De volgende drie die Het Berenbos betrokken waren Mascha, Batir en Niki. Mascha en Batir waren circusberen uit het Russisch Staatscircus van Moskou. Uiteindelijk belandden ze tijdelijk in de Friese Roofdierenopvang. Daar was ook net een jong beertje opgevangen uit Duitsland, Niki genaamd. Zodra ze op krachten waren gekomen gingen ze in mei 1994 alle drie naar Rhenen. Koröglû (‘de blinde’ in het Turks), Bora en Fiona volgden in augustus 1994. Deze blinde beren waren voormalige dansberen uit Turkije. De beide mannetjes waren erg vriendelijke beren en speelden veel met de andere bewoners. Fiona was door haar blindheid onzeker en soms agressief. Toen was daar een vreemde eend in de bijt: ijsbeertje Huggies werd van een ijsschots geplukt waar ze moederziel alleen ronddobberde, nabij het eiland Wrangel. Toen Huggies in Rhenen aankwam werd er een speelkameraadje voor haar gezocht. Dit werd baby beertje Björna uit Zweden! Deze twee werden in eerste instantie niet bij de andere bruine beren gehuisvest, maar toen Huggies te sterk en groot voor Björna werd, verhuisde Björna begin november 1994 naar Het Berenbos. Vervolgens waren daar de drieling Tory, Wolke en Axel. Drie jonge verwaarloosde circusberen uit Duitsland. Zij kwamen gezamenlijk op 21 november 1994 aan in Het Berenbos. In het voorjaar van 1995 leefden er 14 bruine beren en een groep van acht wolven in Het Berenbos. De jaren die volgden waren relatief rustig in Het Berenbos. In de zomer van 2000 kwamen de twee Russische vrouwtjes beren Fenja en Ljalja naar Het Berenbos. Fenja werkte als ‘actrice’ in de Russische filmindustrie en Ljalja was onderdeel van de collectie dieren op een universiteit. Ze wilden experimenten op haar gaan uitvoeren, maar gelukkig werd ze gered en kwam ze samen met de oudere Fenja naar Rhenen. In mei 2003 was daar ineens een logée afkomstig uit Slowakije: Brigitta. Deze beer kwam uit het wild waar ze voor problemen zorgde omdat ze op afval van mensen bleef afkomen. Ze verbleef maar een half jaar in Het Berenbos en verhuisde samen met Ljalja, die niet gelukkig was in Het Berenbos, in november 2003 naar Dierenrijk in Nuenen. Anderhalf jaar later, op 18 oktober 2004, kwam er weer een Russische circusbeer naar Rhenen, Dadon. Dadon had eind 2003 zijn verzorger aangevallen, die kort daarop overleed aan zijn verwondingen. Om te voorkomen dat Dadon zou worden gedood door de mensen van het circus, is hij met spoed naar Het Berenbos gebracht. Drie beren volgden in april 2007: Igor, Diesel en Duuk. Verwaarloosde beren uit een gesloten dierenpark in Georgië. De drie waren samen met enkele wolven, een pauw en een struisvogel de laatst overgebleven dieren. Gelukkig hebben alle dieren uiteindelijk een beter thuis gekregen Eind december 2009 kwamen vier beren uit Spanje naar Het Berenbos. De blinde Bruce en Ronja en hun twee nakomelingen Pepe en Pedro. Voormalige circusberen die wegkwijnden in een malafide opvang voor grote roofdieren. Pepe en Pedro verhuisden al snel naar Duitsland, omdat er geen plek was in Het Berenbos. Maria en Pesho waren twee beren uit Bulgarije, afkomstig uit het voormalige fokstation voor de jacht Kormisosh. Daar zaten in 2014 nog 14 beren in betonnen bakken gehuisvest. Bears in Mind heeft ervoor gezorgd dat alle beren herplaatst zijn en het fokcentrum gesloten werd. Op 16 mei 2014 kwamen de eerste twee naar Het Berenbos. Een jaar later, op 26 juni 2015 volgden Keta en Mincho. Zij waren de laatste beren uit Kormisosh. Maar liefst 30 beren hebben op enig moment in Het Berenbos gewoond. Op het moment van schrijven van dit artikel (mei 2018) wonen er 10 beren in Het Berenbos: Björna, Dadon, Duuk, Igor, Keta, Maria, Mincho, Pesho, Tory en Wolke

Onduidelijkheid opgelost!
Zoals gezegd hierboven kwam ik telkens uit op 35 beren terwijl er 36 genoemd werden.
Het 'probleem' blijkt 'm te zitten in het feit dat er 2 beren waren met dezelfde naam, namelijk Ljalja. De 1e Ljalja is van het duo russische dames Fenja en Ljalja die in 2000 naar Rhenen kwamen, deze Ljalja verhuisde op zeker moment met Brigitta naar Dierenrijk, het huidige Eindhoven Zoo. De 2e Ljalja kwam in 2021 in Rhenen aan..

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Lees verder