Schilderij Schrijven #2

Ik schreef HIER over een 'toevallige' (toeval bestaat niet) ontdekking van een schrijfuitdaging van Koen bij Bea. Tot op heden heeft deze nog nieuwe schrijfuitdaging 2 bijdrages gehad. Koen startte in maart en dus ook een bijdrage in april. In mei (neem ik even aan voor het gemak) zal dan editie 3 volgen. Nou hou ik niet van 'achterstand' dus schrijf ik vandaag mijn 2e editie zodat ik in deze schrijfuitdaging "Schilderij schrijven" bij ben. 

In 2006 kreeg ik een baan in Assen nadat ik enkele jaren daarvoor er ook al een jaar had gewerkt. Ik kende Assen wel maar dat kennen stelde weinig voor, tijdens de wandelingen in de pauzes ontdekte ik wel dat Assen een heel groene stad is met veel natuur. In oktober 2007 werd de Drentse provinciehoofdstad ons 'nieuw thuis'. 

 
De buren aan de andere kant van de kamermuur kwamen zich -over de schutting heen- voorstellen waarna man ze uitnodigde op de koffie. Even later kwamen ze binnen en het bleek een jong stel te zijn dat geen kinderen had en op mij een beetje hippie-achtig overkwam. Zo op het eerste oog heel leuke mensen. Gelukkig veranderde die mening niet en hadden we er goede buren aan. Enkele jaren later kwamen ze vertellen dat ze zouden vertrekken, ze hadden een ideale kans gekregen hun bedrijf uit te breiden en de daarvoor benodigde ruimte weten te bemachtigen. Hun huis was onderhands verkocht aan zijn broer met diens vrouw.  Ik dacht nooit na over hun naam.. .behalve dan de herkenning naar een buurman uit mijn kindertijd in het ouderlijk huis.. totdat ik op de parkeerplaats met de honden naast me en alle aandacht dus voor hen, tegen een bebaarde meneer opbotste én die meneer kende ik wel. Nou ja, kende, ik herkende hem, beter gezegd. Toén pas viel het kwartje!! Dat ik me toch nooit gerealiseerd had dat wij naast de (in hun eigen takken van sport ook beroemde) zonen  van een beroemd kunstenaar Henk Helmantel woonden/gewoond hadden.

 
Nou wonen wij zo'n 50km van diens galerie/museum vandaan maar toch kwam het er niet van, er een kijkje te gaan nemen. Man heeft niks met dat soort kunst en in mijn eentje vind ik het niet leuk... vrienden met wie ik wel met enige regelmaat naar musea ging/ga hebben niks met Henk's kunst dus die wilden niet. Gelukkig kwam er verandering in met de komst van een nieuwe buurvrouw aan de andere kant. Zij houdt ook van musea bezoeken en zij wilde wel naar Westeremden afreizen en zo kwam het dat zij en ik dat deden op 24 oktober jl. (mijn foto-album vind je HIER).  Ik vond het er prachtig, de woning, de ligging, het dorp dat ik van vroeger ken - herkende. En in het museum zelf, genoten we volop. Zijn schilderijen kopen zit er natuurlijk niet in maar alsnog van ze genieten via de foto';s kan gelukkig wel en dat kost ook nog eens niks *glilmlach

Het schilderij op de foto had ik met alle liefde aan mijn muur gehangen, evenals vele van zijn andere werken, er zit wel een aantal tussen dat ik bijzonder mooi vind maar ja dat gaat nou eenmaal niet. Bloemenschilderijen staan niet per definitie bij mij op 1 maar zodra er klaprozen en/of korenbloemen in verwerkt zijn hebben ze wel een streepje voor. Met dit schilderij bewijst Henk mi dat hij met meerdere technieken en stijlen goed uit de voeten kan.  

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

3 Woorden van Bert #15

De maandelijkse schrijfuitdaging van Coach Bert. Op 26 april 2025 koos hij de woorden: Kaas - Bridge - Nijlpaard

Bert heeft weer 3 woorden gekozen
Bloggers mogen zich gaan verpozen
Met 3 woorden kan
je toch zoveel man
Zelf denk ik aan Emmen's matrozen

Wat NIJLPAARDEN wel / niet graag eten
dat zou ik 1,2,3 niet weten
Lopen in de pas
en eten graag gras
maar KAAS, kun je, denk 'k, wel vergeten

6 prachtige dames en 1 heer
gaan in het Emmense goed te keer
Kaartleggen? Ohjee
BRIDGE doen ze niet, nee
Nat of droog luieren past hen meer.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Zing Zo #647

Limerick op Zondag ~ sinds 29 januari 2012 Editie #647 op Zondag 27 april 2025

Regenachtig was deze morgen Het hoofd wel gebukt, toch geen zorgen Liepen hond en ik langs strook, vol en dik Haar vacht, mijn jas, droogte geborgen		Wij zagen deez paarsblauwe bloemen ik kon ze niet gelijk benoemen met de APP erbij zag ik naam, dus blij Kan ik Wilde Hyacint roemen.
Ook wil ik nog deze toevoegen Die voor hunTITEL blijven zwoegen In de buurt de Esp bij deze HARKWESP Antwoord kwam van WAAR wij het vroegen.

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

WE-300 #7

De 7e WE-uitdaging van Geesje, voor april/mei, kreeg als thema: Vergelding
Heb jij nou ook een leuk verhaal in dat thema zonder het woord zelf te benoemen in 300 woorden bij voorkeur ook, zet het dan op je blog en laat daarna de link achter bij Geesje, waar je natuurlijk ook haar EIGEN BIJDRAGE kunt lezen.

Vandaag doen we evenwichtsoefeningen, snerpte de stem luid door de ruimte. "Apekooien" heet dit, juf, zei een andere stem.
Heb ik jou iets gevraagd, Louise? snerpte de stem terug.

Nee juf, klonk het bedremmeld.

De juf had al naam gemaakt, haar werkwijze had al menigeen doen verstijven, zelfs al voordat ze dit schooljaar begon had men haar al verteld dat ze een pittige gymjuf zou krijgen. 'Bereid je maar voor!'

Woensdagochtend... ze hoorde haar naam geroepen worden onderaan de trap. Ja ben er al uit, nog even mijn Geschiedenisboek opzoeken, die moet mee voor het 2e uur.

Eenmaal beneden zag ze haar vader zitten, als zo vaak op de grond voor zijn nieuwste aanwinst; een langwerpige kast op 6 pootjes met links en rechts schuifdeuren en daaronder een breed vlak met een klep. Links zat dan de radio, rechts de pickup en onderin stond zijn bandrecorder, lagen vele banden en lp's.

Heej Pa, ik mag het 1e uur wel spijbelen hè? zei ze, terwijl ze het antwoord al wist, vaste vader-dochter-ritueel op die spaarzame woensdagochtenden dat ze hem trof.
Je weet hoe ik daarover denk; als je dat doet breek ik je je beide benen.

Zo'n 6 uren later zat vader totaal uit het veld geslagen op een houten bankje in de gang van het ziekenhuis. Dokter Meier kwam aanlopen, ik heb geen goed nieuws, uw dochter zal nooit meer lopen. Waarop vader zei: dan kent u mijn dochter nog niet. In zijn gedachten echter vervloekte hij zichzelf, hád ik maar haar benen gebroken vanochtend.

De dag erna kwam de juf aandraven, met een bosje witte fresias. Vader trof haar op de gang. Uw dochter wilde niet luisteren hè, zei ze. Waarop vader haar de fresias uit de handen griste, met zijn tanden op elkaar geklemd siste: U zult nooit weer lesgeven!

Heb én hou het goed.

FF gejat...

Enige tijd terug schreef ik over de verhuizing van de reuzen met de naam Olifant.
Mijn 'thuispark' Wildlands Emmen zwaaide Timber uit toen hij vertrok naar Zoo Eindhoven op maandag 7 april zodat zij de volgende dag in de avonduren met open armen Yadanar uit Zoo Heidelberg kon verwelkomen. 

Logischerwijze krijgt elk dier na een verhuizing alle tijd en ruimte om te wennen en acclimatiseren, bij de ene gaat dat sneller dan bij de andere, is immers altijd afhankelijk van karakter van het betrokken individue. 

Ik blogde er op https://klikhierklikdaar.blogspot.com/2025/04/van-ruilen-komt-huilen-hopelijk.html over.
Inmiddels zijn we 2 weken en 4 dagen verder en 3 dagen geleden  mocht Yadaner hetzelfde zand onder zijn voeten voelen als de dames Mingalar OO die 1 maart 33 is geworden, Ma Yay Yee waarvan iedereen hoopt dat zij op 2 mei 26 worden gaat en Swhe Zin op 8 augustus hopelijk 18 gaat worden. 

Een Duitse olifantenfan zette eerder vandaag enkele dingen online die ik dus met alle liefde jat om met jullie te delen.... 

Filmpje 1 = Yadanar met Swhe Zin:

Filmpje 2 = Yadanar met het damestrio

Nou had ik met Karel afgesproken dat ik hem zou ophalen van het station as dinsdag samen met de buuf maar dat gaat door familie-omstandigheden niet door. En dus vroeg ik Karel of hij het oké vond dat we dan Leeuwarden zouden uitstellen en in plaats daarvan voor Emmen zouden kiezen. Vond hij uiteraard oké want ook hij wil wel 'de poot schudden' van Yadanar al zal zwemmen met baby Fenna nog zo aanlokkelijk lijken, er toch niet in zitten. 

Kortom...als er nu niks tussenkomt volgen er dus over enkele dagen wel een paar blogs de reisjes en kennismakingen met 'nieuw' grut uit het Emmense. 

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Zwijmelen Op Zaterdag #651

Tasja's Zwijmelen Op Zaterdag ~ #editie 651 op zaterdag 26 april 2025 1 = Marja 17-11-2012 / 04-11-2017 (nr. 1 t/m nr. 260) ~ / ~ 2 = Trees 11-11-2017 / 13-07-2019 (nr. 261 t/m nr. 347) ~ / ~ 3 = ikzelf 20-07-2019 / 25-01-2020 (nr. 348 t/m nr. 375)~ / ~ 4 = Tasja sinds 01-02-2020 = nr. 376

Caro Emerald is een Amsterdamse dame die vandaag jarig is en haar 44e verjaardag viert. Opgroeiende in de Jordaan met een Arubaanse vader studeerde ze op het conservatorium af in Jazz en zang in 2005. Haar muziekstijl is een aparte in mijn beleving, ik ken niemand die hetzelfde doet als zij al 'herken' het wel als 'zoiets als' muziek van The Adrew Sisters en Billie Holiday die resp. in de jaren '30-'40 en '50 actief waren.

Fijn Zwijmelweekend iedereen! * ~ *

***Aanvullend door Rietepietz: Ondertussen treed ze niet meer op onder die naam, ze noemt zich nu The Jordan. 
Naar aanleiding daarvan vond ik dit: https://www.thejordanmusic.com/

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Duo Penotti

Een paar dagen geleden viel het lokale sufferdje op de mat... en tijdens het doorbladeren viel mijn oog op een advertentie. In deze advertentie werd benoemd dat er 'slechts 2000' (hoezo klanten porren?) fietshelmen met korting waren aan te schaffen tot en met 15 mei. Nou waren J en ik al een tijdje in discussie over het wel of niet aanschaffen van die dingen. We hadden al soort van besloten dat te doen met het vakantiegeld dat volgende maand komt. Vele malen hadden we het er al over gehad... in 1e instantie riep ik toen nog: "als dat verplicht wordt gaat mijn fiets op marktplaats" ... stom natuurlijk want fietsen is te leuk om het niet te doen, maar ja, zo'n lelijk kreng op je haar... brrrrrr.... dat was 2 jaar terug ofzo. Inmiddels fietsen we al voor het 2e jaar met de (mede door mijzelf) opgerichte fietsclub in onze eigen woonwijk en enkelen dragen ook zo'n helm. Nou zijn die tochten niet gevaarlijk, risico's nemen we niet maarrr.... we merken wel degelijk toename van "lelijk woord" dat zich op hetzelfde pad bevindt als wij, zich minder/niet aan de regels houdt en dus gevaar veroorzaakt. Gunnen we het dat "lelijk woord" dat wij met schade aan huis gekluisterd raken, nou nee, dacht ut niet. Dus stapten man en ik vanochtend in de auto (nee niet op de fiets want mijn rug wl niet) en deden we een rondje deelnemende fietswinkels om de prijzen te vergelijjken, info in te winnen, te passen, en te kiezen. Nou had ik wel graag een mooie gekleurde gehad maar ja die zijn er of niet, of gewoon veel duurder dan de reguliere. Ondanks die €25,00 korting van de gemeente, nog steeds fors aan de prijs, (ja ja ik weet het, je koopt zoiets niet maandelijks dus de prijs valt reuze mee als je het op de lange termijn bekijkt), in ieder geval voor een duo met maar 1 pensioen/aow-inkomen. We zijn dus voortaan als salmiak onderweg, als we samen op de fiets weggaan. Soort van Duo Penotti maar dan niet 2 smaken in een pottie *grijns....

Heb én hou het goed.

Foto Vrijdag

Photo Friday Thema 25 april 2025: Urban View = Stedelijk Uitzicht

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

En toen???

...toen was het klaar...
Blij als een kind, blij als 2 kinderen #2, ook al zijn ze dan beiden ruim 60+

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.

Schilderij Schrijven #1

Kom ik op een rondje langs blogs ook bij Bea binnen en lees ik een (zoals van haar gewoonte is) een prachtig verhaal.
Verder lezend ontdek ik dat dat een schrijfuitdaging is... van Koen in dit geval. De 2e, in april. De 1e heeft hij HIER in maart geschreven. Nou volgen Koen en ik elkaar niet dus die 1e heb ik gemist... maar dat gaat nu veranderen want ik ga (natuurlijk) ook een poging wagen aan zijn uitdaging te voldoen.

Het heet "Schilderij schrijven". Hoe exact de regels zijn weet ik nog niet maar als mijn aannames kloppen dan is het de bedoeling dat je 'iets' schrijft nav een schilderij.

"Ik willl bollutjuhhhh" schrijf ik ooit op mijn verloren gegane weblog bij weblog.nl... 
Dit naar aanleiding van wat ik eerder die ochtend tijdens het werk was tegengekomen... een bakje met mininarcisjes en blauwe druifjes. Dat bakje was van houten plankjes gemaakt en gevuld met bolletjes die net boven de aarde uitpiepten. Op één van die plankjes stond een tekst maar die herinner ik me nu niet meer. De foto's heb ik ook niet meer want toentertijd had ik nog geen losse harde schijf en is een pc-crash wel desastreus als het gaat om foto's die je wilt bewaren, maar oké, geen halszaak, geen man over boord. 

 
Vrij snel nadat ik dat blogbericht online had gezet kwam mijn 'kloine grode zus'... (oftewel kleine grote zus... klein voor haar formaat, groot omdat ze iets ouder is dan ik) door de blogbocht vliegen met: "Ko, komst eevm laangs, kheb wat veur die". (Ko, kom je even langs, ik heb wat voor je...)  

Een afspraak maken was natuurlijk de volgende stap, een gaatje in de agenda vinden wat lastiger maar dat lukte gelukkig. Ik werkte nog, had niet altijd een auto, had dieren die niet al te lang alleen konden blijven, én het was niet naast de deur.  Tuurlijk lukt dat, waar een wil is is immers ook altijd een omweg. 

En zo zat ik enige tijd na dat berichtje in mijn geboorteprovincie langs de noordoostelijke grens aan de legendarische keukentafel  (hoezo die keukentafel legendarisch werd kan zij het beste zelf vertellen...) en reed ik enkele uren later huiswaarts met een bos tulpen die nooit uitgebloeid zouden raken, én dat zonder water en/of voedingsstoffen. Slechts af en toe een plumeau eroverheen/erlang en een slof doekje voor de baklijst (die ik erbij kocht en met verf kleurde). 

Het schilderij verhuist wel eens van de ene naar de andere muur of zelfs van plek op dezelfde muur, (nee ik ben niet wispelturig) maar het is wel een blijvertje! Het vertelt me zoveel.. het blijft mijn aandacht vestigen op het feit dat er ook goede mensen zijn. Mensen die niet uit zijn op persoonlijk gewin en daarvoor 'over lijken' gaan.  Dat er mensen zijn die mij nemen zoals ik ben met al mijn eigen-aardigheden én eige-naardigheden, die niet (verwijtend) weglopen als mijn hoofd 'explodeert'. 
De zus die ik altijd wilde maar biologisch nooit kreeg... Mien Kloine Grode Zus. 

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.