Home
Welkom
K(l)iekjes-2026
Stukjes
Zoo | ||
Kilometers maken het streven Een kwestie van nemen en geven Waar het om gaat hier is buitenvertier Onderweg van alles beleven |
Van A naar B, pedalen rond gaan Menigmaal eraf, aan de kant staan Wat je ziet maakt blij Camera erbij Met meer kiekjes daarna op de baan |
Op land en water mag je splitsen zien wat aan je voorbij zal flitsen Volop beweging Genieten hét ding Herinneringen aaneen ritsen. |
Limerick op Zondag sinds 29 januaari 2012 Editie #710 ~ op Zondag 12 juli 2026
Zing ook mee met: - - > Neeltje - & - jou ?
Heb én hou het goed.
mogge Melody
BeantwoordenVerwijderenwat een mooi lied , als een ode aan de fiets :)
geniet de dag
Moggu Karullll
VerwijderenJa toch, dank je wel...
ja zeker wel
Verwijderenvandaag maar weer wat mooie kilometers maken samen
Zo is het en was het
Verwijderenhelemaal top
Verwijderen:-)
VerwijderenZo brachten man en ik veel dagen door. We hebben zo'n beetje half Nederland doorkruist, heerlijk was dat.
BeantwoordenVerwijderenWat is dat voor een kunstwerk? Hoefijzer?
Ja hè.. mijn man wil dat niet (nooit echt fan van geweest) ...
VerwijderenJa inderdaad, links Nederland in, rechts Duitsland in
Een tekst waar het plezier vanaf spat.
BeantwoordenVerwijderenHaha ja wel hè
VerwijderenIk kan bijna ook niet meer zonder mijn stalen ros. Mooi liedje, heerlijk wegwaaien.
BeantwoordenVerwijderenDat geloof ik graag, zou de mijne ook niet graag kwijt willen zijn
VerwijderenRups Polleke uit het plaatsje Nooitgedacht
BeantwoordenVerwijderenVerzwikte op een dag een pootje of acht
Riep heel hard au!
Zijn pootjes zagen blauw
Deed van ellende geen oog meer dicht die nacht
Polleke had net een afspraakje gemaakt
Nadat hij tot over zijn oren verliefd was geraakt
Haar naam was Babet
Ze was voor een rups wat gezet
Ze woog net een ons, schoon aan de haak
Maar Polleke zijn hart bonkte hartstochtelijk
Hij werd zelfs heel romantisch en dichterlijk
Helaas door de pijn
Kon hij niet bij haar zijn
Dat was voor hem echt vreselijk erbarmelijk
En terwijl Babetje onder een blad zat te wachten
Probeerde Polleke zijn verzwikking iets te verzachten
Door zijn zijn blessure
Had hij veel te verduren
Zowel fysiek als mentaal, dat was wel te verwachten
Hoe kon hij nu zijn lieve Babetje bereiken
Zou zij ook reikhalzend naar hem uit staan kijken?
Polleke dacht na
En zag weldra'
Een klein fietsje achter bij het schuurtje prijken
Hij strompelde met zijn kwetsuur naar de schuur
En greep zich vast aan het fietsjes stuur
Klom er op
Dat ging top
Zo kon hij toch op weg naar zijn liefdesavontuur
Want door de kneuzing werd het geen lopen
Dat zou hij met veel pijn moeten bekopen
Maar trappen ging wel
En ook nog eens snel
De mogelijkheid op weerzien met Babetje bleef zo open
En ja hoor, even later zag hij Babetje al staan
Hij is toen nog wat harder aan het trappen gegaan
Zo kreeg de liefde een kans
En Babetje haar sjans
En de pijn? Die was ineens door de liefde van de baan.
Neeltje
wat weer een geweldige aanvulling, helemaal top, dank je wel, x
Verwijderen