Zó áán tóé!!!

Als ik iets zat ben is het wel de koude.
De winter mag van mij 'gisteren' op vakantie naar Verweggistan.
De lente kondigde zich al wel op meerdere vlakken aan maar dat is zo minimaal dat ik er amper geloof aan durfde te hechten. Een dierenpark bezoeken is lastig als het zo koud is... als dan ook nog Firma Griep en Kuch voorbij komt heb je je buik er wel vol van. Dan heb je daar zo'n nacht, -als je ff ligt te surfen omdat Klaas Vaak het weer eens te druk heeft om zcih met jou bezig te houden- dat het 'overmorgen' prachtig lenteweer gaat worden... gemiddeld 10 graden en heel de dag zon. Als dat geen jeuk veroorzaakt dan weet ik niet wat wel. Kortom, ik maak een printscreen en die stuur ik enkele uren later door naar Hilversum. De ontvanger van mijn apje ziet het ook wel zitten en rap is dan de afspraak gemaakt, door mijn thuispark heen en genieten van de zon en het lenteweer, en hopelijk met bijpassende foto's thuiskomen. De griep is vertrokken dus in die zin heb ik nergens last meer van, het afgelopen weekend was erg druk en dus dubbel en dwars een uitdaging voor me, prima doorstaan, hartstikke trots op mezelf rolde ik 's avonds mijn bed in. 2 dagen op een rommelmarkt staan, is zowel fysiek als mentaal een uitdaging die ik dus goed doorstaan heb. Geeft de burger moed voor de toekomst. Leuk verkocht ook dus mijn -leuke dingen potje- heeft weer inhoud. Gaan we dus vaker doen.

Als ik ergens aan toe ben is het wel de zon op mijn snufferd, pitamientjes D en met wat warmte op de huid, dubbelendwarsinhetkwadraat lekker, voor lichaam en vooral geest, al vindt de fybro het natuurlijk ook een feestje. Op naar Wildlands dus vandaag, rond de klok van 9 stapte ik in de auto om die een kleine drie kwartier later bij het Emmen's station te parkeren en even later Karel te laten instappen. Weer een kwartiertje later kwamen we op het plein voor de ingang van het park uit de lift nadat we onder de grond de auto hadden weggezet. Op naar TT (Travelers Taste) voor koffie.
Afgezien van het feit dat men in Jungola bezig is een nieuw deel aan te maken, waar we dus ook nieuwsgierig naar zijn, zijn er ook jonge dieren te spotten. Bij de aapjes vooraan in het park op het Mondialaplein maar ook willen we uiteraard de Zonneral opzoeken want in het nest zijn eieren uitgekomen.
Alle reden dus om af te spreken en dat deden we dus ook.
Uiteraard begonnen we met koffie en daarna voegden we ons in het 'voetvolk' en lieten ons -nog net niet- voortduwen door de menigte. Gelukkig verspreidde zich dat al vrij gauw en konden we ondanks de drukte toch relatief rustig onze eigen gang gaan. Na engie tijd waren we bij Jungola en daarbinnen was het wel weer erg druk, ook wel logisch als je bedenkt dat men op meerdere plekken aan het werk is en de route daardoor dus aangepast is.
Bij de bootjes was het niet al te druk dus we sloten aan in de rij die er al stond. Nadat we dat rondje van 10 minuten gevaren hadden liep het tegen de middag. Ik stelde voor te gaan eten, ietwat vroeg maar dan wel voor de meute aan, dat vond Karel gelukkig een goed idee en even later zaten we dan ook heerlijk te smullen.
Daarna weer naar buiten, waar het nog steeds prachtig weer bleek. We vervolgden onze ronde langs de otterbeek terug naar het Mondialaplein en daar weer rechtsaf te gaan, via de Zonnetempel Serenga in.
Op ons gemakkie liepen we naar de nijlpaarden maar die bleken helaas niet zichtbaar buiten, de weg naar binnen/onderen was eveneens afgesloten, helaas pindakaas, volgende keer beter.
Op naar de zeepaardjes, die helaas ook niet vindbaar bleken, door naar de leeuwenberg dan maar, daar lagen Maison met zijn vrouwen en kinderen te zonnebaden, geef ze eens ongelijk.
Verder naar de bavianenarena langs de kraal, de truck had wel lange wachtrijen en daar hadden we geen zin in dus liepen we door.
Op het terras van Momma's pauzeerden we even om onze moeie benen bij te laten komen onder het genog van een drankje. Na enige tijd verder langs Tweestryd naar de stropersuitkijkpost en toen door de trein terug naar het prairiecafe waarlangs we richting Nortica liepen en overstaken.
De ijsberen lagen met hun drietjes op een hoop, amper zichtbaar door de zon boven ze en dankzij hun gedartel in het zand, netzo gekleurd als hun omgeving. Verder lopen hadden we bij de sneeuwuilen dan wel geluk, we kregen alle 4 ruimschoots voor de lens.
Ook de wasberen lieten zich zien maar de bevers daarentegen weer niet. Geen probleem, we genoten evengoed van alle leven om ons heen en aan de uitgang/ingang kant van Nortica aan het Mondialaplein lagen alle zeeleeuwen ook heerlijk te zonnen.
We zochten nog even de aapjes in hun ruïne op en daarna lieten we ons op het terras in een paar stoelen zakken voor een afsluitende drankje.
Daarna het park uit, parkeerkaartje ingeruild, hup de auto in, op naar het station en nadat Karel uitgestapt was tufte ik huiswaarts, waar ik een kleine 3 kwartier later ontvangen werd met een bak dampende thee.
Na een bijpraatpraatje kon ik mijn puzzellijsten aanpassen omdat Karel weer een tas vol had meegebracht en aan de slag met de foto's en dit blog.

Uiteraard filmde ik de boottocht... en alle foto's staan in het album natuurlijk, kortom klikken en genieten maar.

Heb én hou het goed.