De Hoed Op Reis

Bertie schreef een verhaal over een hoed vanmorgen nadat ze gisteren al een hint had gegeven, op mijn reactie dat er wel een bestsellerbundel over hoedenverhalen geschreven kon worden, stelde ze voor er eentje te schrijven...Karel pikte dat op met iets uit zijn mailbox en ook mijn hoofd bleef maar om die hoed draaien sinds de tegenreactie van Bertjens. Kortom, huppakee Ko, aan de slag ermee, beschrijf jouw hoedenreis ven vertel van jouw hoed en randervaringen...

Al haar hele leven droomde ze van een grote bruiloft, haar jurk dan als een soort van Sisijurk en natuurlijk hoog opgestoken haren met veel krullen en een lange, zo lang mogelijke, sleep... en natuurlijk een bruidsmeisje en een bruidsjonkertje die bloemen zouden strooien vanuit witte rieten mandjes.
Op zeker moment was daar die dag dat ze tegen haar vriend zei dat ze eigenlijk wel zou willen stoppen met de pil omdat ze graag een kindje wilde, hij vond dat best, het maakte hem niets uit. Waarop zij weer zei: samenwonen oké, die rolberoerte hebben onze moeders overleefd maar wij een kind, ik ongetrouwd moeder , nah dát gaat 'm nie worduh nie. Waarop hij weer zei: nou, best, dan doen we dat toch eerst? Welke dag is de laatste pil die je in huis hebt? --8 december--. Nou dan trouwen we op de 9e. (-hoezo een heel romantisch huwelijksaanzoek- maar oké dat terzijde.).
Vader zei: als je slim bent kind, en dat ben je, ga je naar Duitsland en dan haal je daar je jurk enzo want daar is het veel goedkoper dan hier. Haar moeder zei, je weet dat het zo hoort dat je mij meevraagt hè en ook J's moeder? Jah Ma, dat is me bekend. Zo gezegd zo gedaan, datum geprikt... as schoonmoeder uitgenodigd en met Pa's auto mochten ze dan de nodige zaken gaan regelen. De winkel in Duitsland was overweldigend... waar je ook keek, trouwjaponnen, broekpakken, en een wand vol met vakken die weer gevuld waren met doosjes waarin handschoenen zaten, kousen, lingerie, tasjes en noem maar op. Aan een andere wand prijkt hoeden in tal van soorten en maten en aan een derde wand rekken vol met schoenen.

De jurk was snel gevonden... een prachtige jurk met een kanten bovenlijf en lange mouwen en een zijden rok met daaroverheen meerdere lagen tule. Lingerie vond ze niet nodig, gewoon ondergoed was goed genoeg. Kousen idem. Schoenen, die moesten er nog wel komen maar dat zou ze bij haar eigen vertrouwde adres doen. Een tasje zou ze lenen van de ene -al wel oveleden- oma en in dat tasje zat weer een blauwe zakdoek van een andere -ook inmiddels overleden- oma, die bij as schoonmoeder in de kast lagen voor de kleinzoon en -dochters. Zoon was dan wel de oudste maar het 2e kind, de 1e dochter, was al 6 jaar daarvoor getrouwd. As schoonmoeder griste resoluut een hoed van de wand en zei gedecideerd: "dit wordt 'm".. Waarop de as bruid zei: NIET! Haar moeder sprak de winkelbediende aan en zei, haal maar slepen want ze wil een sleep. De bediende zou weglopen maar bleef in haar 1e voetstap hangen toen de as schoonmoeder zei: "niks dervan onze A is ook met een hoed getrouwd, onze J en ik, naar de J naast haar wijzend, droegen toen ook hoeden en dat doen we nu weer, dus zij -wijzend op de as bruid- gaat dat ook doen, want mijn zoon...."
De as bruid, die tot dat moment al veel geslikt had van de bedisselarij van as schoonmoeder, was het zat en onderbrak haar woordenstroom:. "Vanochtend stond J toevallig bij u op de stoep toen wij kwamen aanrijden, zij was zogenaamd vergeten dat u wegzou met ons en ach wel zo gezellig dat ze zich opdrong om mee te gaan toch, want Ko zegt toch geen nee...." Nou. Nu dus wel. Met op elke letter de nadruk, ik draag geen hoed maar een sleep, punt! Waarna ze zich omdraaide naar de winkelbediende en vriendelijk vroeg om de langste sleep die ze had. Die kreeg ze vervolgens, 7 meter lang. Zal ik hem even in uw haar steken? Om te kijken in de spiegel enzo? Ja graag maar wacht even, ik zet even mijn haar omhoog... en even later stond ze daar met omhoog gewerkt haar, in een jeans en een trui, met een sleep in haar haren gestoken. Mooi, dit is het, klaar. Pak maar in. ... dat ging niet helemaal gelijk want de jurk paste niet, die moest verlengd worden dus over een paar weken zou ze terug komen om de jurk te halen en dan kon ze ook alles in 1x meenemen als ze dat wilde, zo gezegd zo gedaan.

Die 'mooiste dag van je leven' was mindermooi dan van te voren gedroomd , zowel schoonmoeder als beide schoonzussen hadden toen al 'hoe kan ik dit over mij laten gaan-gedrag. De huwelijksdag moest en zou verpest, het bruidspaar moest en zou uit elkaar, des te eerder des te beter, de ene wilde de bruidegon niet als schoonzoon, de ander wilde de bruid niet als schoondochter en ondertussen ligt de herinnering hoofdzakelijk bij de beide vaders die het zo graag anders wilden maar om wille van de lieve vrede hun monden gesloten hielden.

Heb én hou het goed.