Winterderderder

Gisteren zei ik al ergens dat het winter was... dat je je dat wel realiseert als je tjidens een fietstocht je gezicht met 1 hand moet afdekken omdat wind gevuld met hagel waartegen je op moet, behoorlijk snijdend kan aanvoelen. Als ook later op de route die hagelbui vervangen blijkt door een sneeuwbui, vervaagt je zicht maar vult je mond zich met frisse vlokken vocht. De fietstocht ging redelijk verder, omdat het dooi was, smolt de sneeuw natuurlijk gelijk wel met behulp van tal van banden die het pletten bij het erdoorheen rijden. Een wandeling nog later op de dag verliep weliswaar in een sneeuwbui grotendeels maar ook hier relatief schone paden.

Vanochtend bleek dat ff een portie anders te zijn... gelukkig stonden mijn sneeuwboots al klaar en kon ik dus rustig en wel onze koningin uitlaten, die zich vanmorgen als een huppelend konijntje moest voortbewegen want de sneeuw lag dusdanig hoog dat haar voeten, benen en zelfs haar buik en borst erin verdwenen.

Vlokken verhalen tijdens het nederdalen schitterend pralen Koning Winter strooit met elke vlok die hij gooit Hoe hij alles tooit Stap voor stap erin Niet langer van angst slavin Denk: ik overwin Kalm aan, een langzaam begin Genieten is puur gewin

.

Heb én hou het goed.