WE-300 #11 ~ Melodyks Kliekjes

De 11e WE-uitdaging van Geesje, voor januari, kreeg als thema: Verkocht
Heb jij nou ook een leuk verhaal in dat thema zonder het woord zelf te benoemen in 300 woorden? Publiceer het dan op je blog en laat daarna de link achter bij Gees als je haar bijdrage leest.

Wéér die schimmen voor het raam langs.... heen.... en terug... De intentie haar bang te maken was mislukt maar haar woonplezier was wel vergald, niet 100 maar wel 1000%. Gelukkig wist ze dat dit bijna ten einde was. Nog een paar dagen volhouden en dan zouden de hulptroepen op de stoep staan, ergens in de avond, de afspraak was dat de opelbus voor de deur zou staan, alle andere auto's in de straat erachter, dichtbij de ingang van de brandgang naar de tuin van het huis. De lamp in de brandgang was al heel lang stuk en de gemeente had geen reden tot vervanging of reparatie gezien dus in dit geval was het een geluk bij een ongeluk.
Gaandeweg de late avond gingen vele voetstappen heen en terug over de voetpaden in de voor- én achtertuin. Zoveel mogelijk stilte, amper licht in het huis zelfs, gedempte stemmen buiten. De auto's vol, het huis leeg. Een laatste loop om alle ruimtes na te lopen of er iets vergeten was, nee dat was niet het geval, dus deur uit, deur dicht, sleutel in het slot en omdraaien en gáán.
De oprit naar de snelweg was dichtbij en op de snelweg waren ze snel weg, die 3 personenauto's en die ene bestelbus. 'Heb mijn wagen volgeladen, vol met alle dieren...' zong ze terwijl ze regelmatig in de achteruitkijkspiegel keek naar de kooien op de platliggende achterbank en in de kofferbak. De dieren waren volstrekt kalm en ontspannen, alsof ze wisten dat het alleen maar beter ging worden.
De makelaar stond bij het arriveren al klaar... hij wist van de hoed en de rand, gaf haar met een knuffel de sleutel en zei:: "je bent veilig nu!"
De opdracht die hij had gekeregen was geheim maar hij was er gelukkig in geslaagd; hun nieuwe start was nu écht begonnen.