Best in Best

Het is inmiddels bijna 5 uur in de vrijdagmiddag. Ben ongeveer een uurtje thuis en heb al weer eigen koffie en eigen thee op. De wasmachine draait, alle 'zooi' is weer opgeruimd en de afbeelding op mijn laptop's bureaublad is gewijzigd in een foto van 1 van de tijgerwelpen uit Beekse Bergen van gisteren. Met mijn pootjes gestrekt op de bank onder een warm dekentje en makkelijkere kleding aan met Bilbo aan mijn zij kan ik de laatste loodjes van ons uitje afhandelen. De foto's zijn inmiddels bekeken en gesorteerd en het album loopt vol ondertussen.

Zoals ik in mijn vorig blogbericht al aangaf hadden we besloten om naar Best te rijden om het kleine dierenparkje aldaar te gaan aanchouwen, met een zo open en objectief mogelijke blik om te kijken of we iets konden herkennen van de kritieken die we al langere tijd onder ogen krijgen en in de oren. Wat mij vooral opviel was de achterstallige onderhoud in het hele park. Maar heej... als je niet zo groot bent dan heb je ook geen 'grote' inkomstenbronnen. Als er dan een ramp plaatsvindt zoals Corona.. tja dan loop je al gauw achter de feiten aan. Wat wij -daar werden we toch wel blijer van- wel constateerden is dat het personeel vriendelijk is en dat men overduidelijk zijn stinkende best doet. Er zijn veel verblijven die in mijn ogen in aantal te veel zijn en in formaat te klein maar dat is wel hoe ik er met mijn mensenogen naar kijk. Ik heb géén stress gezien bij de dieren... geen wenzeloos heen en weer lopende dieren, ook geen vogels -en die zitten er talrijk- die zichzelf kaal plukten oid. De dieren zagen er goed, gezond en goed verzorgd uit. De verbliiven is een ander verhaal. Een financiële injectie zou enorm kunnen helpen... het aantal dieren verminderen zodat ze samengevoegd kunnen worden om de bewoners meer ruimte te geven, zou mijn idee zijn. Maar ja, ik ben de baas niet.
Het is een klein parkje waarin veel ruimte is voor kinderen en dat vind ik dan weer een plusplunt.
Tegen de middag hadden we het gezien en na nog een bakkie koffie met wat lekkers erbij stapten we weer de auto in, dropten Karel even later af op het station en keerden terug naar het noorden... onderweg wel wat tijdverlies door files ivm wegwerkzaamheden maar zo rond kwart voor vier ging Daphne in haar eigen auto oostwaarts waarna ik verder noordwaarts reed.

Het foto-album is niet zo heel groot... maar er zitten wel gelukskliekjes tussen, lang niet allemaal gezien de tralies van de verblijven maar ja dat zij dan maar zo. Het album kun je bekijken door op de afbeelding hieronder te klikken.

Inmiddels is hier de zon al weer onder... J gaat zo eten maken en ik ga de rust in. Welverdiend dacht ik ook... na zo'n 550 km in de auto... en zo'n 21.000 voetstappen in 2 dagen. Morgen nog een jarige even met een bezoekjes vereren, wat we op de fiets doen als het weer dat toelaat, maar verder dit weekend geen plannen.. kortom, fijn weekend iedereen!!

Heb én hou het goed.