Allemaal beesies en zoveel meer...

Eergisteren was het dan zover dat ik de spullen kon gaan pakken, als geen geoefende reiziger heb ik natuurlijk altijd te veel mee en vraag ik me ook altijd weer af, hoe doen vakantiegangers dat nou? 3 weken weg, kleding enzo... maar goed, ik pak wat ik denk nodig te hebben bij elkaar, zodat ik het de dag van vertrek niet op de laatste snik hoef te doen met het risico de helft te vergeten ofzo. Dat wat ik dagelijks nodig heb komt er dan op het laatste moment nog bij na het ontbijtritueel uiteraard.
Zoals afgesproken stap ik om 8 uur de auto in en tuf naar Beilen, althans ik doe en poging want amper de wijk uit staat het verkeer vast... Ehhh? wasdit??? Blijkt er op de snelweg een ongeluk gebeurd te zijn dus het verkeer, de ochtendspits, wordt omgeleid. Het is dus veel drukker dan dat ik gewend ben, gelukkig zit het aan de andere kant van de weg dus hindert het mijn reis verder niet en om even voor half negen sta ik dan in Beilen te wachten op mijn schoonkind. Die ook even later arriveert waarna we op weg gaan zuidwaarts... zo'n 2,5 uur 'maar 'als het meezit. Ondanks de drukte komt dat deze keer goed uit en om 11.20 parkeert Daphne mijn tuut voor de ingang, met dank aan Karel die ons al staat op te wachten en het plekje dat hij gevonden had, aanwijst. Amper uitgestapt komt een zwarte bolide de bocht om, blijkt ook Marion gearriveerd. En terwijl we in het begroetingsritueel hoor ik fietsbanden en staat Cindy er ook al. Wat een timing. Op naar ingang, nog beter: op naar de koffie met wat lekkers, eigengemaakte cake van mijn schoonkind, dat er uiteraard zeer smakelijk invalt. En nee daar heb ik geen foto van, vergeten, sorry.

na het uitgebreid bijkletsen gaan we dan aan de wandel.. en is het genieten van de rust en het gezelschap en zoveel meer. Er is heel weinig publiek op de been en dat is altijd heel fijn... vinden wij dan... voor het park minder natuurlijk maar dat is dan maar even zo. Al kletsende lopen we meter na meter na meter en vullen de fotokaartjes van de diverse toestellen zich. Je weet niet waar je het eerst of laatst moet kijken want het ene is nog aantrekkelijk, opvallender, etc dan het andere. Gelukkig is er ook ademend spul en die laat zich in vole glorie bewonderen.

Antoon in dit geval vangt onze blikken en klikken ... later onderweg zien we de cheetahs met hun jongen, die laatste krijgen we dan weer niet de voor lens helaas maar dat geeft verder niets want een ander trio baby's ligt wel pontificaal in beeld:

De dag vliegt om natuurlijk, en op een gegeven moment is het dan ook de hoogste tijd de magen te vullen. Het pannenkoekenrestaurant blijkt open en met een super(snelle) bediening zitten we even later zaligggg te smullen, zo is het wachten op de zonsondergang en tot het donker genoeg is, helemaal geen probleem natuurlijk. En ja moet ook gezegd, we zijn geen 20 meer, dus even op ons gemak zitten, de pootjes effe wat rust geven doet ons ook allemaal goed, en geeft de nodige energie voor de 2e ronde om alles in het licht te bewonderen. .

Eenmaal weer buiten is het iets drukker qua publiek en dat neemt toe naarmate de avond vordert maar evengoed lopen we 'niet over de koppen' en is het prima te doen, veel mensen houden rekening met elkaar, vooral als de ander dan een camera in de hand heeft. Het enige storende in de knetterharde muziek, de volume veel te hoog en de verscheidenheid van muziek die elkaar overstemmen moet lijkt het wel... ook totaal niet passend bij wat de ogen zien... maakt de kakafonie in mijn hoofd wel compleet, alhoewel ik een aantal keren twijfel de oordoppen te pakken, lukt het me toch om het zonder te redden tot het eindpunt. Me verheugd op de stilte buiten het park en in de auto, waar ik hooguit 1 stem per keer hoor. Op weg naar Oisterwijk naar het hotel waar we de nacht zullen doorbrengen met ons drietjes. Marion en Cindy zijn huiswaarts gekeerd als Brabantse inwoners.

Het album met alle foto's kun je bekijken door hieronder te klikken en het album dus te openen:

Terwijl ik hier zo in bed zit met de laptop op schoot, begint mijn schoonkind ook wakker te worden. Zometeen douchen en dan naar beneden om daar Karel te treffen en te gaan ontbijten. Daarna stappen we de auto in en tuffen we een klein half uurtje oostwaarts, naar Best. Daar bevindt zich een klein dierenpark dat we nog niet kennen. Dit park staat ter discussie omdat er niet geheel volgens de regels met de dieren gehandeld en gefokt zou worden, zo zegt men en ook kan de entourage beter, zegt men. Eigenwijs als ik ben neem ik zulke berichten wel tot me maar ik geloof ze pas als ik het met eigen ogen heb kunnen aanschouen en beoordelen. Het is hoe dan geen park waarvoor we 'even' op en neer rijden vanuit het noorden maar dat geldt voor heel veel parken, dus dat is in dit geval geen uitzondering. Dat we er nu zo dichtbij zijn maakt het natuurlijk wel een logische stap. Temeer ook daar we ons niet hoeven haasten om thuis te komen want ons vee is goed opgeborgen bij onze mannen en mijn fiets redt zich ook wel even zonder mij, die ziet mij zaterdag dan wel weer.

Kortom.. hartelijke goedemorgen iedereen vanuit Oisterwijk, fijne dag vandaag en tot later maar weer, *zwaaaaiiiiiiiiiii

PS... mocht je dit lichtjesfeest nog willen gaan bekijken... je hebt nog tot 1 maart as de kans ... voor meer info - - - > klik https://lightsafari.beeksebergen.nl/. Eerlijk is eerlijk, echt goedkoop is het niet, zowel de dagkaart als de lightnightskaart zijn aan de prijs, net als de parkeerkaart en eventueel eten en drinken in het park maar het moet ook gezegd dat het zeer de moeite waard is, absoluut!! De foto's zullen dat maar voor een klein deel tonen, het is overweldigend. (en heb je een hoofd soortgelijk aan het mijne met een hoge gevoeligheid voor geluid, neem dan oordoppen mee). Oh enne als je wilt gaan... en je boekt kaartjes minimaal 7 dagen voor de dag dat je gaat krijg je 20% korting.
Hoe dan ook... wij hebben absoluut genoten, van elkaar, van het park, van de rust (overdag dan) en het weer dat helemaal aan onze kant was. Af en toe een beetje wind en vaag zonnetje maar droog en qua temperatuur helemaal prima. Meerdere keren per dag concludeerde ik blij dat ik slim genoeg was geweest om mijn winterjassen thuis te laten en genoegen te nemen met een zomerjas en bodywarmer zodat ik indien nodig beide aan kon doen of 1 van beide. Echt hè, binnen een week temperaturen van -10 naar +7.

Heb én hou het goed.