3 Woorden van Bert #23

De maandelijkse schrijfuitdaging van Coach Bert Op 30 december 2025 koos hij de woorden: Rioolwaterzuiveringsinstallatie – Rehabilitatie – Overgevoelig

Hèhè,e.i.n.d.e.l.i.j.k. dáár was dan dat zo lang naar uitgekeken telefoontje. Diverse prik-schraap- en snijsessies, ook nog eens in diverse ziekenhuizen in heel het land, waren eraan vooraf gegaan. Helemaal ten einde raad hadden de huisarts en de diverse dermatologen hem dan eindelijk doorverwezen naar het laboratorium van de NFI.
Hij was er inmiddels zó ontzettend, onbeschrijflijk compleet radeloos klaar mee dat hij wel bereid was om elke cent in medewerking aan onderzoeken te steken want het spreekwoord: "jeuk is erger dan pijn" bleek voor de volle 100% waarheidsgetrouw te zijn. Sterkter nog, die spreuk was in het geringste niet overdreven. 

Maarrrrr het geld was er niet meer...dat zat ondertussen in het huis... 
Zijn lief had hem in het begin nog serieus genomen maar gaandeweg zwakte dat af, ze had van alles geprobreerd, het hele huis was ondertussen een steriel paleis geworden, alles dat maar enigszins irritatie zou kunnen veroorzaken was verdwenen. Dit was nu hun thuis, al was dat woord een leegte, verzameld in 5 letters. Ze wilde niets liever dan weer een kleed op de vloer, gordijnen voor de ramen, een mooi bank van stof.. en planten, ja natuurlijik, veel groen maar ook her en der bloeiende in bonte kleuren, ze hield van kleur. Dat haar lief OVERGEVOELIG bleek voor alles kon ze maar moeilijk handelen want het eiste alle aanpassingsvermogen die ze in zich had, meer zelfs, en nog was het niet goed... ze was aan het eind van haar latijn, net als hun huwelijk en alles dat daarmee samenhangt eigenlijk. Sterker nog, hun hele relatie was toe aan de metamorfose, een complete REHABILITATIE zelfs, ze grinnikte even bij die gedachte en haar minderfijne humeur verdween gelijk. Niet de moed laten zakken, vooral de humor erin houden, daarmee komen we het verst, hij kan er ook niks aan doen...vooral niet zolang we niet weten wat de oorzaak is, prentte ze zichzelf maar weer eens. Rehabilitatie, paste dat woord eigenlijk wel, nou ja boeiuh, zij vond dat het paste en dat was goed genoeg, punt.

Hij zat ondertussen aan de keukentafel met de telefoon aan zijn oor... grote ogen, wijd opengesperde oren, 'dat meent u niet' stamelend, 'echt waar? En hoe kan het dat dat nu pas duidelijk is dan?... en weer zweeg hij, met gespitste oren de spreken toehorend. 'Wat bizar zeg... dus... als ik het goed begrijp zijn alle klachten terug te leiden tot een kapotte meter in de RIOOLWATERZUIVERINGSINSTALLATIE?'... na nog wat zinnen over en weer beeïndigde hij het gesprek en legde, nog steeds in opperste verbjistering  verkerend, de telefoon op de keukentafel neer.
Zij was inmiddels binnengekomen en had een deel, zijn deel, van het gesprek gehoord. Natuurlijk kaatste haar nieuwsgierigheid tegen de muren en het plafond. En? Toe nou, vertel nou, maande ze hem aan... 

Hij hapte even naar adem.. en begon, stotterend, te vertellen.... er schijnen tal van meters te zijn om de verontreiniging te meten... en één ervan bleek kapot bij een zoveelste driedubbelinhetkwadraat nadere inspectie.

Ehh, ja ehh, okeej... maar wat heeft dat met jouw klachten te maken?
Nouhou... kennelijk is er niet tijdig gedetecteerd dat het water vol zat met vrouwelijke hormonen die weer voortkomen uit plassende en poepende vrouwen die de pil slikken... volgens deze laborant ben ik niet de enige maar hebben alle mannen hier in het dorp er last van. Alleen dat ik het zo erg heb komt omdat ik elke dag 3x douche en die anderen maar 1x per week gemiddeld. Zij douchten minder door de jeuk en ik juist vaker, dus heb ik er meer last van en tja volgens de laborant speelt schaamte ook mee, én dát snap ik dan weer wel. Zeg ehhhh jij slikt die zooi niet hè?

Heb én hou het goed.