Apen in de herfst

Vrijdag de 13e... neej, maandag de 13e.. .stond Apenheul in de agenda's van Karel, Marion, Daphne en mij en dat was/is vandaag dus stapte ik vanochtend even voor half negen de auto in, op weg naar mijn schoonkind en met haar samen door te tuffen op weg naar de andere 2 leden van ons gezelschap. Alhoewel zowel Marion als wij in de file belandden, verloren we niet al te veel tijd en om kwart na 10 zaten we aan de koffie/thee in De Bosvijver.
Bij de ingang had ik 1 bus gespot... daaruit stapte een grote groep jeugd van de middelbare school, werd al snel in groepjes verdeeld en ieder lid kreeg een clipbord met papier erop. "die gaan we vaker tegenkomen..." en zo was het ook. Kennelijk één of ander onderzoek ofzo. Er waren ook veel gezinnen in het park maar echte overlast bezorgde dat mij gelukkig niet. Op één bepaalde plek na, waar ik me realiseerde mijn oordoppen thuis op de tafel te hebben laten liggen... Daphne had een serie in de auto laten liggen, maar gelukkig bood Karel uitkomst, hij had een doosje bij zich en al snel liep ik opgelucht met het trio verder.(wat een uitkomst die dingen!)

Het park ligt natuurlijk midden in het bos dus je hoeft weinig moeite te doen om te voorstellen hoe dat eruit ziet in deze tijd van het jaar maar evengoed stonden we menigmaal even stil om om ons heen te kijken en te genieten van het kleurspel dat Mama Gaia over ons uitstrooide.

Naast de ontelbaar vele tinten in alle schakeringen geel, oranje, rood, groen en bruin troffen we natuurlijk ook de vele dieren aan... we hadden de tijd goed ingeschat dus keurig op tijd stonden we op de plek waar je de toegang vindt tot het tribunedeel bij de voederpresentatie van de gorilla's. Altijd een feestje. Vooral om te zien hoe de grote baas iedereen 'onder de duim' heeft en niemand van het overige spul het in diens koppie haalt voer te pakken dat binnen zijn reikwijdte ligt. Om natuurlijk maar te zwijgen van het trio ondeugende Lhoest-meerkatten die sneller zijn dan Banjoko en geen ontzag hebben dus het wel wegpakken als ze de kans krijgen. Uiteraard troffen we ook Cindy en zij bleef een tijdje ons gezelschap, tot zij terugkeerde naar de gorilla's (na de luncht) voor de 2e voedersessie en wij onze eigen weg vervolgden.

Rond de klok van 4-en stapten we de auto's terug in, Karel hobbelde naar de bushalte aan de overkant van de weg, en rond half zes kwam ik thuis aan en was Daphne ook al weer een heel eind op weg richting haar eigen thuis. De foto's op de pc, nog even weer nagenieten van al die pracht en praal, Moeder Natuur in haar herfsttooi, daar kan geen kunstenaar tegenop. Alhoewel ik graag onderstaand kunstwerk zou erven om het in mijn achtertuin te zetten (glimlach). Als je hem aait (erop klikt) gaat het foto-album op en kun je alle foto's van vandaag bekijken. Veel plezier.

We kunnen er weer even tegen.. nu een paar weken rust (althans voor zover nu bekend) ... tot we de volgende maand, over 5 weken, mijn verjaardag gaan vieren....

Heb én hou het goed.

PS. Als je reageert met instellingen anoniem... laat dan in de reactie aub je naam achter zodat ik weet dat jij het/hier was, dank je well.