Aletta

Museum - de categorie waarin ik deze blogpost plaatst- is op het eerste oog wellicht niet de meest toepasselijke maar aangezien ik nog maar heel weinig naar een musical ga wilde ik daarvoor geen aparte categorie aanmaken sinds ik bij Blogspot blog. En op zich valt het dan toch ook wel weer mee want de musical waarover deze blogpost gaat, gaat over Aletta... Aletta Jacobs om precies te zijn en haar levensverhaal past mi wel degelijk in een museum.

De levenswandel van Aletta (1854-1929) mag met recht opzienbarend genoemd worden. Ze studeerde geneeskunde in een tijd waarin de universiteit voor vrouwen nog verboden terrein was. Als eerste vrouwelijke arts van Nederland kwam ze op voor arbeidersvrouwen en maakte zich sterk voor voorbehoedsmiddelen. Ze trouwde met een progressieve politicus en verloor hun enige kind in het kraambed. Ze werd als frontvrouw van de internationale vrouwenbeweging ontvangen in het Witte Huis. Ze werd een leidende stem in de emancipatiestrijd en groeide uit tot de drijvende kracht achter het vrouwenkiesrecht in Nederland.

Op het moment dat dit blogbericht gepubliceerd gaat worden zitten buuf en ik, als het goed is, in Stadschouwburg Groningen bij een bijna 3 uur durende (inclusief pauze dan) musical over deze dame die haar stempel in de Nederlandse (wereldse?) geschiedenis heeft gedrukt, onuitwisbaar ook wel om het maar zachtjes te zeggen. Gezien het feit dat buuf en ik beiden Gronings zijn, beiden iets hebben met geschiedenis, Aletta - de musical Jacobs bovendien geboren werd in Sappemeer, het dorp dat tegen mijn geboortedorp aanligt, maakte natuurlijk wel soort van logisch dat wij interesse in deze musical hebben en zo boekten we dus alweer geruime tijd geleden de kaartjes. De Stadsschouwburg is een prachtig gebouw met mooie akoestiek, een ideale ambiance dus... Bijkomend voordeel is het feit dat er ook middagvoorstellingen zijn dus we vanavond niet bij nacht en ontij door het donker over de straten moeten. Ander leuk feitje is dat één van mijn favoriete Jeans-castleden uit 2014/2015 ook in deze musical zit, Gaia Aikman. Én met één van mijn favoriete musicaldirigenten in ons land, Jeroen Sleyfer, is mijn voorpret wel compleet.

Kortom.... we hebben er zin in... en ik kom later vandaag vast terug op hoe het vanmiddag is verlopen...

Eenmaal goed en wel de snelweg op liepen we al snel vast, file.. .kennelijk had iemand een aanhanger te zwaar beladen en was de as finaal doorgebroken, gelukkig leverde dat ons niet al te veel tijdverlies op maar toen we bij de schouwburg aankwamen meldde de informatiepaal al dat de parkeergarage waarnaar we op weg waren, vol was. Oeps... razendsnel vlogen mijn ogen in het rond en jawel, links nog 1 plekje. Op nog geen 100 meter van de schouwburg, is dat ff mazzel hebben, dat moest dus gewoon zo zijn. Parkeerapp erbij -max 2 uur- oeps en nu? Ik de mail erbij, zag ik dat dat binnen de 1e helft was dus konden we in de pauze de parkeeractie herstarten. pfew. De jassen in de garderobe en de zaal in. In het midden op rij 9, prima zicht dus. Het duurde even want het publiek had kennelijk alle tijd maar uiteindelijk begon de voorstelling dan toch. Nou kennen wij als Groningers natuurlijk het verhaal wel maar als je het zo voorgeschoteld krijgt, komt het nog eens extra binnen. De cast is ijzersterk, letterlijk en figuurlijk. De hoofdrolspeelster, Desi van Doeveren werd terzijde gestaan door veel talent in alle soorten en maten. De wat gevestigdere namen maar ook -namen-in-wording, vormen een hecht geheel. De band achter op het toneel gaat geheel in het decor op, prima opgelost dus als je geen orkestbakruimte tot je beschikking hebt. Kees Boot, Jacob de Groot en Valentijn Benard aangekondigd. Zij krijgen gezelschap van Dana van der Geer, Dave Rijnders, Valerie Curlingford, Marie Körbl, Laurie van Iersel, Martijn Vogel, Cody Schuitemaker, Stef van Gelder, Martijn van Voskuijlen en Wies Jansen Holleboom.waren de andere castleden maar voor mij staken 2 dames er met kop en schouders boven uit: Eva Van der Gucht en Gaia Aikman natuurlijk als laatste. Ik was al gelijk fan van haar toen ik haar in 2014 in Jeans voor het eerst voor me kreeg en man man man, vrouw vrouiw vrouw, wat is die gegroeid, wat een strot, kippenvel menigmaal dus. In de pauze bleven we op onze plaatsen, de schouwburg is prachtig maar te klein voor zoveel volk op die paar vierkante meters, niks voor mij. We hoopten dat we de parkeerapp vanaf onze plaatsen opnieuw konden activeren en dat we niet naar de auto ter plekke moesten, ook al stond die heel dichtbij. Gelukkig bleek dat te kunnen en werd de activatie geaccepteerd en zo konden we geheel ontspannen in het verhaal blijven zonder ons zorgen te moeten hoeven maken om de auto en of een parkeerboete oid. Rond half zes stonden we weer buiten in de zon, heerlijk weer. Met de nieuwe snelwegen rondom de stad ben je er supersnel uit en voor we het goed en wil wisten waren we dan ook weer thuis. Gelukkig met het goede gevoel van een prima voorstelling gezien te hebben die duidelijke elke cent en moeite waard is gebleken. En ja ik ben kritisch, ga nog maar heel zelden om tal van redenen, maar van deze heb ik dus geen (gelukkig) geen spijt. Aletta staat dan wel niet in mijn top-3 maar is absoluut een aanrader!!

Heb én hou het goed.